“ไอ้แก่ ยังจำคำที่ฉันพูดไว้คราวก่อนได้ไหม? ถ้าฉันเจอแกอีกเมื่อไร วันนั้นจะเป็นวันตายของแก”
“อาซาน จัดการไอ้แก่นี่ซะ”
ชายสวมแว่นกันแดดรับคำทันที “ครับ คุณหนู”
ระหว่างพูด เขาก็ชักมีดสั้นออกจากซองที่ต้นขา แล้วเดินเข้าไปหาจางปู้ซาน
หลินเฟิงเข้าใจแล้ว
ชายสวมแว่นกันแดดคนนี้ก็คืออาซาน
หลินเฟิงไม่คิดเลยว่าอาซานจะมีมีดสั้นด้วย
แถมยังพกไว้ในซองที่ต้นขาอีกต่างหาก.......
อาซานก้มมองจางปู้ซาน แล้วถอนหายใจ
“ตาแก่ ขอโทษด้วยนะ”
“จะโทษก็โทษที่แกชอบสอดส่องเอง กล้าดียังไงมาแอบมองขาคุณหนูของพวกเรา”
พอได้ยินอย่างนั้น จางปู้ซานก็ร้องโหยหวนขึ้นมาทันที
“ฉันไม่ได้ทำนะ! แค่เผลอมองไปแวบเดียวเอง!”
“อีกอย่าง ฉันก็มองแค่แวบเดียว พวกแกกลับตัดของสำคัญของฉันทิ้งแล้ว”
“ตอนนี้.......ยังจะฆ่ากันให้ตายอีก! ยังมีความยุติธรรมอยู่ไหม! เกินไปแล้ว!”
เขาเสียใจจนแทบขาดใจ นี่คือผลกรรมสินะ?
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเชื่อเรื่องพวกนี้เลย แต่วันนี้ดวงซวยเกินไปจริง ๆ
เริ่มจากเจอหลินเฟิงที่คิดจะฆ่าเขา แล้วก็ยังมาเจอผู้หญิงบ้าดีเดือดที่อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ คนนี้อีก