เขาก้าวไปหน้าแผนที่ ใช้นิ้วกดลงบนจุดตำแหน่งฮาร์บิน แล้วลากเส้นไปตามเส้นทางรถไฟลงมา “สถานการณ์ตอนนี้ยังไม่ชัดเจน เราควรจะลังเลก่อนที่จะลงมือ การเตรียมพร้อมทั้งกองทัพเป็นสิ่งจำเป็น แต่ก่อนหน้านั้น ข้าเสนอให้ส่งเครื่องบินลาดตระเวนขึ้นไปบนฟ้าเหนือเฮย์หลงเจียงเพื่อสำรวจการจัดทัพและความเคลื่อนไหวของกองทัพที่แปดก่อน รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง”
จางเสวี่ยหมิงพยักหน้า แล้วหันไปสั่งเกาชุนซิ่นทันที “เจ้าจงแจ้งเฟิงหยงเดี๋ยวนี้ ให้ออกเครื่องบินลาดตระเวนสามลำ บินตามเส้นทางเฟิ่งเทียน—ฉางชุน—ฮาร์บิน เน้นการสอดแนมที่ตั้งกองทัพและสิ่งอำนวยความสะดวกทางทหารรอบฮาร์บินของกองทัพที่แปด ถ่ายภาพเป็นหลักฐาน รายงานตลอดเวลา นักบินต้องระวังความปลอดภัย พยายามอย่าบินระดับต่ำ หลีกเลี่ยงการถูกยิงจากภาคพื้นดิน”
เกาชุนซิ่นรับคำ แล้วกำลังจะหันไปส่งคำสั่ง เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เขารีบก้าวไป รับหูโทรศัพท์ ฟังอยู่สองสามวินาที สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แล้วเอามือปิดหูโทรศัพท์ หันไปพูดกับจางเสวี่ยหมิง “รองผู้บัญชาการ เป็นสายจากประธานบริษัทรถไฟแมนจูเรียใต้ ยามาโมโตะ จิโร่”
จางเสวี่ยหมิงขมวดคิ้ว ก้าวไปรับหูโทรศัพท์ “ประธานยามาโมโตะ มีเรื่องอะไรหรือ”
ปลายสายส่งเสียงของยามาโมโตะ จิโร่ ที่สุภาพแต่น้ำเสียงแฝงความขอโทษเล็กน้อย “รองผู้บัญชาการจาง ขอโทษจริงๆ ที่รบกวนท่าน ผมโทรมาจะแจ้งข่าวที่ไม่ค่อยดีนัก ช่วงนี้ปริมาณการขนส่งสินค้าจากท่าเรือต้าเหลียนไปยังฮาร์บินเพิ่มขึ้นอย่างมาก กำลังการขนส่งทางรถไฟอิ่มตัวมากแล้ว เพื่อให้การขนส่งสินค้าพลเรือนดำเนินไปได้ตามปกติ เราจำเป็นต้องปรับแผนการขนส่งของขบวนรถไฟทหารบ้าง ในช่วงเวลาข้างหน้า อาจต้องลดจำนวนเที่ยวของขบวนรถไฟทหารบางส่วน ขอให้ท่านเข้าใจด้วย”