หลังจากเสิ่นหลีเยว่หนีออกมา ตอนแรกเธอคิดว่าตัวเองเพิ่งเจอเรื่องชวนขวัญผวากลางดึก ร่างกายคงยิ่งเหนื่อยล้าขึ้นเรื่อย ๆ
แต่กลับแปลกมาก
หลังพ้นจากความเจ็บปวดในช่วงแรก เธอกลับรู้สึกว่าร่างกายยังมีเรี่ยวแรงดี แถมยิ่งวิ่งก็ยิ่งเร็วขึ้น
หรือที่นี่จะมีสารพิเศษบางอย่างที่เปลี่ยนแปลงร่างกายของเธอได้?
บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเปลี่ยนไปตรงไหน แต่ทั้งตัวกลับรู้สึกเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ขาไม่อ่อนแรงแล้ว ลมหายใจก็ไม่หอบเหมือนก่อน ฝ่าเท้าที่เหยียบลงบนพื้นให้ความรู้สึกราวกับเหยียบอยู่บนสปริง ทุกก้าวมีแรงส่งมากกว่าก้าวก่อน
เธอวิ่งไปตามถนนสายหลักด้านนอกคฤหาสน์อยู่นาน ในที่สุดก็เห็นร่องรอยของผู้คนอยู่เบื้องหน้า
เสิ่นหลีเยว่ผ่อนฝีเท้าลง
เธอก้มมองเสื้อผ้าของตัวเอง เป็นชุดนอนกระโปรงยาว เนื้อผ้าบางเบา และตอนนี้ก็มีคราบเลือดเปื้อนอยู่หลายจุด
เธอยืนลังเลอยู่ข้างทาง ไม่แน่ใจว่าควรออกไปดีไหม
จังหวะนั้นเอง หน่วยล่าสัตว์กลุ่มหนึ่งก็เดินผ่านมาจากด้านหน้า
คนที่เดินนำเหลือบเห็นเธอเข้าในทันที พอเห็นใครบางคนหลบ ๆ ซ่อน ๆ อยู่ข้างทาง ก็ร้องตวาดเสียงเข้มว่า “ออกมา!”
เสิ่นหลีเยว่ไม่มีทางเลือก ได้แต่เดินออกไป
อีกฝ่ายกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เป็นเพศเมียคนหนึ่ง เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง แถมข้างกายก็ไม่มีอาวุธสักชิ้น
หัวหน้ากลุ่มหมดความสนใจอย่างรวดเร็ว ทุกคนจึงเดินเรียงแถวผ่านเธอไป
เสิ่นหลีเยว่สังเกตเห็นว่าในกลุ่มนั้นมีเพศเมียอยู่สองคนเหมือนกัน เสื้อผ้าของพวกเธอก็เปื้อนเลือด แต่ไม่มีใครเห็นว่าเป็นเรื่องแปลก และพวกเธอเองก็ไม่ได้สนใจ
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าตัวเองคงไม่ได้พิเศษอะไรขนาดนั้น
เธอจึงเลิกหลบ ๆ ซ่อน ๆ เดินออกมาอย่างเปิดเผย แล้วมุ่งหน้าไปตามถนน
เมื่อไปถึงสวนสาธารณะที่ค่อนข้างคึกคัก เธอก็หาม้านั่งตัวยาวที่ไม่มีคนนั่งแล้วลงไปนั่ง
เสิ่นหลีเยว่สูดหายใจลึก ๆ ก่อนเปิดเทอร์มินัล แล้วอ่านข้อมูลที่ค้างไว้ต่อ
เธอเริ่มจากค้นหาคำว่า “การทำเครื่องหมาย”
พออ่านจบ เธอก็แทบรับไม่ไหว
ที่แท้คำพูดที่ผู้ชายคนนั้นบอกว่า “เธอทำเครื่องหมายให้ฉันก่อน” หมายถึงอย่างนี้เอง
ไม่ใช่เรื่องมั่วซั่วอะไรอย่างที่เธอเข้าใจ แต่เป็นการทำเครื่องหมายชั่วคราวเพื่อปลอบประโลมเขา
กัดต่อมของเขาให้แตก แล้วฉีดฟีโรโมนของตัวเองเข้าไป แบบนี้ก็จะกดอาการพลังจิตปั่นป่วนของเขาได้ชั่วคราว
พอนึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำไปเมื่อครู่ ใบหน้าของเธอก็แดงวาบขึ้นมาทันที
ค่ำคืนชวนสับสนอะไรแบบนี้กันนะ
เธอถึงกับโถมเข้าใส่คนอื่นเหมือนสาวหื่นไม่มีผิด
เสิ่นหลีเยว่หลับตา พยายามไล่ภาพเหล่านั้นออกจากหัว แต่สมองกลับไม่รักดี ผุดภาพกล้ามอกแน่นกระชับของเขาขึ้นมา ทั้งคอเสื้อที่เปิดอ้า และแนวกล้ามเนื้อบนแผงอกที่เห็นรำไร…
ผู้ชายหล่อราวกับเทพบุตรแบบนี้ ก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นแค่ในอินเทอร์เน็ต ในชีวิตจริงไม่เคยเจอสักคน
อ๊า ห้ามคิดต่อแล้ว
ห้ามคิดต่อเด็ดขาด!
เธอตบแก้มตัวเองแรง ๆ เพื่อบังคับให้ดึงความสนใจกลับมาที่เทอร์มินัล
อ่านต่อไป
โลกแห่งดวงดาวนี้มีสามขุมอำนาจใหญ่ ได้แก่ จักรวรรดิ สหพันธรัฐ และเผ่าแมลง
แค่เห็นคำว่า “เผ่าแมลง” เสิ่นหลีเยว่ก็ขนลุกซู่
ทำไมถึงมีแมลงด้วยนะ? เธอกลัวแมลงที่สุดเลย
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดเปิดข้อมูลแนะนำเผ่าแมลง
หลังอ่านจบ เธอรู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่ก็อดสงสารเผ่าแมลงไม่ได้
ในช่วงเริ่มต้นของยุคดวงดาว มนุษย์ผสานยีนสัตว์เข้ากับร่างกาย แต่ไม่ใช่ยีนทุกชนิดที่จะผสานกันได้ ต้องเป็นยีนที่ร่างกายของตัวเองเข้ากันได้ด้วย
บางคนผสานยีนสัตว์ดุร้าย บางคนผสานยีนนก บางคนผสานยีนสัตว์บก มีสารพัดรูปแบบ
สัตว์ชนิดอื่นไม่ได้ขยายพันธุ์เร็วเท่าไร
แต่เผ่าแมลงไม่เหมือนกัน
พวกมันขยายพันธุ์ได้เก่งเกินไป
จากรุ่นสู่รุ่น จำนวนเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็แผ่ขยายไปทั่วอาณาเขตดวงดาวอันกว้างใหญ่
กว่ากลุ่มเผ่าอื่นจะรู้ตัว เผ่าแมลงก็มีอยู่ทุกหนทุกแห่งแล้ว
สถานการณ์ค่อย ๆ กลายเป็นอย่างที่เห็นในตอนนี้
จักรวรรดิเป็นขั้วอำนาจที่ก่อตั้งขึ้นเป็นแห่งแรก ยังคงระบบการปกครองจากยุคโลกโบราณไว้ โดยมีราชวงศ์ปกครองและแบ่งชนชั้นอย่างเข้มงวด
ส่วนสหพันธรัฐก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มคนที่ต่อต้านราชวงศ์จักรวรรดิ หลังแยกตัวออกจากจักรวรรดิแล้ว ขุมอำนาจหลายฝ่ายก็รวมตัวกัน ประกอบขึ้นจากดาวหลายดวง กลายเป็นกำลังที่ต่อกรกับจักรวรรดิได้
แต่สหพันธรัฐมืดมนกว่าจักรวรรดิมาก ทั้งนองเลือด รุนแรง และวุ่นวาย มนุษย์สัตว์สารพัดเผ่าปะปนกัน อีกทั้งมีกฎระเบียบน้อยกว่าจักรวรรดิ
ส่วนเผ่าแมลงนั้นถูกจักรวรรดิและสหพันธรัฐร่วมมือกันขับไล่ไปอยู่บนดาวเคราะห์ห่างไกลหลายแห่ง
ดาวเคราะห์เหล่านั้นขาดแคลนทรัพยากรและมีสภาพแวดล้อมเลวร้าย นี่จึงเป็นต้นเหตุที่ทำให้เผ่าแมลงทำสงครามกับจักรวรรดิและสหพันธรัฐอยู่เรื่อยมา
พวกมันแค่ต้องการแสวงหาพื้นที่ดำรงชีวิตเพิ่มขึ้นเท่านั้น
หลังอ่านจบ เสิ่นหลีเยว่ก็เอนหลังพิงม้านั่ง จ้องมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันแปลกตาอยู่ครู่หนึ่ง
โลกนี้ซับซ้อนกว่าที่เธอคิดไว้มาก
แต่ยังมีเรื่องหนึ่งที่ทำให้เธอรู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง
ที่แท้เผ่าแมลงพวกนี้ก็เป็นมนุษย์สัตว์เหมือนกัน แค่ยีนที่ผสานเข้าไปไม่ค่อยดีเท่านั้น
เสิ่นหลีเยว่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็อดใจไม่ไหว กดเปิดสารานุกรมภาพของเผ่าแมลง
หนอนบุ้ง
ลำตัวปุกปุยเต็มไปด้วยลวดลายสีสันฉูดฉาด แค่มองก็รู้สึกคันยุบยิบไปทั้งผิว เธอรีบเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
แมลงสาบ
กระดองมันวาว หนวดยาว และขาทั้งหกมีหนามเล็ก ๆ เรียงอยู่เต็มไปหมด เสิ่นหลีเยว่รู้สึกคลื่นไส้จนเกือบโยนเทอร์มินัลทิ้ง
มด
มีทั้งตัวใหญ่ตัวเล็ก รูปร่างแตกต่างกันไป บางภาพเป็นมดงานที่ขยายให้เห็นชัด ๆ ดวงตาประกอบแน่นขนัดจนชวนให้หนังศีรษะชา
เธอสูดหายใจลึก ๆ แล้วบอกตัวเองให้ใจเย็น
พวกนี้เป็นมนุษย์สัตว์ทั้งนั้น เป็นคนที่กลายพันธุ์มา ทุกตัวยังมียีนของมนุษย์อยู่
เธอฝืนใจเลื่อนอ่านต่อ
แล้วก็ไปเจอภาพของแมลงเขาแรดดาราสีน้ำเงินคราม
นิ้วของเธอชะงักค้าง
กระดองแมลงบนหน้าจอสะท้อนประกายโลหะสีน้ำเงินเข้ม ราวกับหลอมท้องฟ้ายามค่ำคืนทั้งผืนไว้บนตัว
จุดแสงไหลเวียนอยู่ท่ามกลางสีน้ำเงินคราม ไล่เฉดไปเป็นสีม่วงเข้ม แล้วแทรกซึมออกมาเป็นลวดลายแสงสีเงินขาวหลายสาย ราวกับทางช้างเผือกทอดตัวอยู่บนหลังของมัน
เขาแรดของมันเชิดสูงขึ้น เส้นโค้งดูพลิ้วไหวและสง่างาม ตรงปลายเขามีลูกแก้วแสงสีน้ำเงินครามราวกับอัญมณีเกาะอยู่
สวยจริง ๆ
ภูตแห่งจักรวาลที่แสงเงาร้อยเรียงกัน—เรียกแบบนี้ก็ไม่เกินจริงเลย
เสิ่นหลีเยว่จ้องภาพนั้นอยู่นานหลายวินาที ถึงกับเผลอคิดว่า “ตัวนี้ดูไม่น่ากลัวขนาดนั้น”
แต่ก็มีแค่ชนิดเดียวเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกว่าสวย
เธอรีบปิดสารานุกรมภาพ ลบภาพวุ่นวายทั้งหลายออกจากหัวไปพร้อมกัน
ถึงอย่างนั้น พอรู้ว่าพวกมันเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ได้ เธอก็รู้สึกดีขึ้นจริง ๆ
แบบนี้ก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น
เสิ่นหลีเยว่สูดหายใจลึก ๆ แล้วอ่านต่อ
สัดส่วนเพศเมียต่อเพศผู้ของจักรวรรดิสูงถึง 1 ต่อ 200
เสียสมดุลก็จริง แต่ก็ไม่ได้เสียสมดุลจนเกินไป
เธอรู้สึกโล่งใจขึ้นมานิดหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ใช่โลกสุดเหลือเชื่อที่เพศเมียคนหนึ่งต้องเผชิญหน้ากับเพศผู้นับพัน
แต่ถัดมา ความโล่งใจนั้นก็หายไปทันที
ไม่ใช่เพศเมียทุกคนที่จะปลุกฟีโรโมนให้ตื่นขึ้นมาได้
บนเทอร์มินัลมีข้อมูลเขียนไว้อย่างชัดเจน ระดับฟีโรโมนเรียงจากระดับเอสลงไปเป็น เอ บี ซี ดี อี และเอฟ โดยเอฟเป็นระดับต่ำสุด แต่ใต้ระดับเอฟยังมีอีกระดับหนึ่ง คือ เอฟลบ
เพศเมียที่ขึ้นทะเบียนเป็นระดับเอฟลบ ล้วนเป็นผู้ที่ยังไม่ปลุกฟีโรโมนให้ตื่นขึ้นมา