เมื่อเห็นว่าลูกชายตัวเองขี้ขลาดขนาดนั้น หญิงวัยกลางคนจึงทำได้แค่ถลึงตามองเจียงเหยียนกับอวิ๋นเหยา ก่อนจะพาลูกชายกลับไป
เธอรู้ดีว่าถ้าปล่อยให้เรื่องนี้บานปลาย ครอบครัวของเธอต้องเสียเปรียบแน่ ครอบครัวของเวินโหรวเป็นคนที่ไม่ควรไปหาเรื่องที่สุดในเขตบ้านพักทหาร อีกทั้งฮั่วเหยียนชวนยังเป็นผู้บังคับบัญชาของสามีเธอด้วย
ที่จริงเมื่อครู่เธอก็แค่กำลังโมโห เลยไม่ได้คิดอะไรมาก พอใจเย็นลงแล้วก็ทำได้เพียงพาลูกชายกลับไป
ตอนที่พวกเขากำลังจะเดินออกไปพอดี ก็เจอเวินโหรวกับฮั่วเหยียนชวนที่เพิ่งกลับมาพอดี
พอเห็นทั้งคู่ หญิงวัยกลางคนก็ยิ้มแล้วเดินเข้าไปเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ฟัง
เมื่อเวินโหรวได้ยินว่าอวิ๋นเหยาถึงกับไปต่อยตีกับคนอื่น เธอจึงขอโทษหญิงวัยกลางคนกับลูกชายของเธอ
“ขอโทษจริง ๆ ค่ารักษาพยาบาลฉันจ่ายเอง”
หญิงวัยกลางคนไม่คิดว่าเวินโหรวจะพูดง่ายขนาดนี้ จึงยิ้มตอบว่า “ไม่เป็นไรหรอก เด็ก ๆ แค่เล่นกัน เด็กผู้ชายหนังเหนียว เจ็บตัวนิดหน่อยไม่เป็นไร ไม่มีอะไรแล้ว พวกเราขอตัวกลับก่อนนะ”
หลังส่งหญิงวัยกลางคนออกไป เวินโหรวก็เดินเข้าบ้าน มองอวิ๋นเหยาแล้วถามว่า “ทำไมถึงไปทะเลาะกับคนอื่นล่ะ”
อวิ๋นเหยายืนตัวตรงแล้วตอบทันทีว่า “ใครใช้ให้เขาบอกว่าชอบฉัน แถมยังบอกว่าโตขึ้นจะแต่งงานกับฉันอีก หน้าตาแบบนั้นเนี่ยนะ ฉันนึกว่าเขาดูถูกฉัน ก็เลยเข้าไปอัดเขา”
พอได้ยินคำพูดของอวิ๋นเหยา เวินโหรวกับฮั่วเหยียนชวนก็ชะงักไปทั้งคู่
เจียงเหยียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเป็นเพราะเรื่องนี้