เสี่ยวหยาไม่เคยเห็นแม่ของตัวเองสวยขนาดนี้มาก่อน จึงมองจนตาค้าง
เมื่อก่อนแม่เอาแต่ยุ่งกับงานบ้านทุกวัน หน้าตามอมแมมจนทุกคนพากันรังเกียจ
ก่อนหน้านี้เธอเองก็รู้สึกด้อยใจเพราะรูปลักษณ์ของแม่ กลัวว่าเพื่อนร่วมชั้นจะเห็นแม่แล้วหัวเราะเยาะ
แต่ตอนนี้ในที่สุดแม่ก็รู้จักแต่งตัวแล้ว
เสี่ยวหยาดีใจยิ่งกว่าพี่สะใภ้หวังเสียอีก เธอชอบแม่ในตอนนี้มาก และก็ชอบชีวิตในตอนนี้มากด้วย
ตอนนั้นเอง อู๋ลี่ก็เดินเข้ามา พอเห็นพี่สะใภ้หวังในสภาพนี้ เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
“กุ้ยเซียง วันนี้คุณ...”
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเธอแต่งตัวแบบนี้ ถึงเขาจะไม่ได้เลือกคบกับเธอเพราะหน้าตา แต่พอเห็นเธอเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ก็อดตกใจไม่ได้
พี่สะใภ้หวังเห็นอู๋ลี่จ้องตัวเองไม่วางตา ก็อดก้มลงมองชุดที่สวมอยู่ไม่ได้ สีหน้าไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ ก่อนถามอย่างไม่มั่นใจว่า “วันนี้ฉันแต่งตัวไม่เข้ากันหรือเปล่า ฉันเปลี่ยนกลับไปแต่งแบบเดิมดีกว่าไหม”
อู๋ลี่เห็นอย่างนั้นก็รีบห้ามเธอไว้ ยิ้มพลางชมว่า “ไม่ต้อง วันนี้คุณสวยมาก ไม่ต้องเปลี่ยนหรอก”
พี่สะใภ้หวังถูกเขาชมจนยิ่งเขินอาย
“คุณมาทำอะไร วันนี้กองทัพไม่มีฝึกหรือ” พี่สะใภ้หวังถาม
อู๋ลี่เดินเข้าไปหาเธอ “อีกสองวันก็จะแต่งงานแล้ว ผมเลยมาดูว่าทางคุณเตรียมพร้อมแค่ไหน หัวหน้ากรมฮั่วอนุมัติวันลาให้ผมแล้ว บอกให้ผมจัดการเรื่องแต่งงานให้ดี”
พี่สะใภ้หวังโบกมือ “ไม่ต้องหรอก ฉันเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ไม่ต้องให้คุณช่วย”
พอพูดถึงเรื่องแต่งงาน เธอก็ถามอย่างกังวลว่า “แล้วพ่อแม่ของคุณ...”
“ไม่ต้องสนใจพวกเขา อยู่บ้านเกิดไกลขนาดนั้น มาไม่ได้หรอก”
เพราะเรื่องของซุนเหมย ตอนนี้พ่อแม่ของเขายังโทษที่เขาหย่ากับซุนเหมยโดยไม่ขอความเห็นชอบจากพวกท่าน
ครั้งก่อนตอนเขากลับบ้านไปเล่าเรื่องของตัวเองกับหวังกุ้ยเซียง คนในบ้านพอได้ยินว่าหวังกุ้ยเซียงหย่าแล้ว แถมยังมีลูกสาวติดมาด้วย ก็ไม่ยอมเห็นด้วยไม่ว่าอย่างไร
พวกเขายังหวังให้อู๋ลี่กับซุนเหมยมีหลานชายเร็ว ๆ ไม่คิดเลยว่ายังไม่ทันได้หลานชาย ก็กลับได้ยินข่าวว่าทั้งคู่หย่ากันเสียก่อน
พี่สะใภ้หวังไม่รู้จะพูดอะไร จึงได้แต่ทำตามที่อู๋ลี่บอกและไม่ถามต่อ