เหตุที่ฮั่วเหยียนชวนจับคนตระกูลโจวเข้าหน่วยสืบสวน ก็เพื่อระบายความโกรธแทนเวินโหรวโดยเฉพาะ
แน่นอนว่าในใจเขาก็รู้ดีว่า คนตระกูลโจวส่วนใหญ่น่าจะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับองค์กรจารชน
แต่ถ้าไม่ถือโอกาสใช้เรื่องนี้สั่งสอนคนตระกูลโจว ให้พวกเขายอมรับเรื่องเลวร้ายทั้งหมดที่ทำกับเวินโหรว แล้วจะคืนความบริสุทธิ์ให้เธอได้อย่างไร
เขาจะทำให้คนตระกูลโจวต้องชดใช้กับสิ่งที่ทำลงไป
วันรุ่งขึ้นหลังจากโจวหมั่นฝูถูกพาตัวเข้าหน่วยสืบสวน เขาก็สารภาพทุกอย่าง ยอมรับว่าคนตระกูลโจววางยาเวินโหรวจนชื่อเสียงของเธอป่นปี้
ผู้ชายเต็มตัวยังทนได้ไม่ถึงสองวัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเหอชุ่ยฮวาที่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง
เหอชุ่ยฮวาเพิ่งเข้าไปได้ไม่นานก็ยอมรับทุกอย่าง ทั้งยังเล่าเรื่องที่คนในครอบครัวร่วมกันทำร้ายเวินโหรวออกมาจนหมด
“ฉันสารภาพหมดแล้ว พวกคุณรีบปล่อยฉันออกไปเถอะ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว” เหอชุ่ยฮวาถูกเสียงกรีดร้องจากห้องข้าง ๆ ทำเอากลัวจนฉี่รดกางเกง เธอตะโกนเสียงดัง
แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครสนใจเธอ
ในเวลานั้นเอง ฮั่วเหยียนชวนก็มาที่นี่
เขามองเหอชุ่ยฮวาแล้วถามเสียงเข้ม “ตอนพวกคุณทำเรื่องพวกนี้ เคยคิดถึงเวินโหรวบ้างไหม เธอดีกับตระกูลโจวของพวกคุณขนาดนั้น แต่พวกคุณกลับทำกับเธอแบบนี้ มโนธรรมของพวกคุณถูกหมากินไปหมดแล้วหรือไง”
แค่ฮั่วเหยียนชวนนึกถึงเรื่องที่สัตว์นรกตระกูลโจววางแผนเล่นงานเวินโหรว เขาก็โกรธจนแทบอยากจัดการคนทั้งครอบครัวให้สิ้นซาก
แต่ที่นี่เป็นแค่หน่วยสืบสวน มีหน้าที่จัดการเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับจารชนเท่านั้น เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่าพวกเขาไม่ใช่จารชน ก็ทำได้เพียงปล่อยตัวไป
“โจวต้าหย่งเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มากแค่ไหน” ฮั่วเหยียนชวนถามเสียงเย็นอีกครั้ง
พอเหอชุ่ยฮวาได้ยินชื่อโจวต้าหย่งก็รีบปฏิเสธ “ต้าหย่งไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ สิ่งที่พวกเราทำไม่ได้บอกเขาเลย เขาไม่รู้เรื่อง”
คนตระกูลโจวกลัวว่าเรื่องนี้จะส่งผลต่ออนาคตของโจวต้าหย่ง จึงไม่ได้บอกเขาและไม่ให้เขาเข้ามาเกี่ยวข้อง
ถึงตอนนี้เหอชุ่ยฮวาก็ไม่กล้าโกหกอีก เธอสารภาพทุกเรื่องที่ควรสารภาพจนหมด
ฮั่วเหยียนชวนเห็นเช่นนั้นก็ไม่สนใจเธออีก หันหลังเดินจากไป