“หลวี่หมิง ซิวซิว พวกเธอ...” แม่ของหลวี่หมิงเดินออกมาก่อน พอเห็นภาพตรงหน้าก็ชะงักค้างไปทันที
หลวี่หมิงเองก็ไม่คิดว่าไชซิวซิวจะคล้องแขนเขาไว้ เขาจึงรีบดึงแขนออกต่อหน้าพ่อแม่
“ไชซิวซิว ระหว่างเราจบกันไปนานแล้ว เธอทำอะไรของเธอ” หลวี่หมิงถามด้วยสีหน้าเย็นชา
“จบอะไรกัน แม้เราจะไม่ได้คบกันเป็นแฟน แต่ก็โตมาด้วยกัน จะไม่นับเป็นเพื่อนได้ยังไง”
หลวี่หมิงไม่คิดเลยว่าเธอจะหน้าหนาได้ขนาดนี้
“ขอโทษนะ ฉันไม่ต้องการเพื่อน ตอนนี้ก็ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว” พูดจบหลวี่หมิงก็คว้าแขนไชซิวซิว ลากเธอออกไป แล้วปิดประตูด้านนอกใส่ทันที
“คุณลุงคุณป้า งั้นวันหลังฉันจะมาเยี่ยมใหม่นะคะ” ไชซิวซิวยืนอยู่หน้าประตู ตะโกนเสียงดังเข้าไปข้างใน
เธอไม่มีทางยอมแพ้แน่ เธอไม่เชื่อหรอกว่าหลวี่หมิงจะทนการตามตื๊อของเธอไม่ไหว
พอเห็นไชซิวซิวไปแล้ว แม่ของหลวี่หมิงก็รีบถาม “เรื่องระหว่างลูกกับซิวซิวมันยังไงกันแน่ ลูกไม่ได้กลับไปคืนดีกับเธออีกใช่ไหม”
ตอนแรกทั้งสองครอบครัวหมั้นหมายกันแล้ว แต่ไชซิวซิวกลับเปลี่ยนใจ แถมยังคืนสินสอดให้พวกเขา บอกว่าไม่อยากแต่งงานกับหลวี่หมิง
หลังจากสองครอบครัวยกเลิกการหมั้นกันได้ไม่นาน เธอก็หมั้นกับลูกชายผู้จัดการโรงงาน เรื่องนี้คนในโรงงานเครื่องจักรรู้กันหมด
ช่วงก่อนลูกชายผู้จัดการโรงงานเพิ่งก่อเรื่องขึ้นมา ตอนนี้การแต่งงานระหว่างเขากับไชซิวซิวคงเป็นไปไม่ได้แล้ว
จนถึงตอนนี้ครอบครัวไชก็ยังไปก่อเรื่องอยู่ที่นั่น อยากให้ครอบครัวผู้จัดการโรงงานชดเชยให้ซิวซิว
พวกเขารู้จักนิสัยคนในครอบครัวไชซิวซิวดีแล้ว ต่อให้หลวี่หมิงไม่แต่งงานไปตลอดชีวิต ก็ไม่อยากให้เขาแต่งกับผู้หญิงอย่างไชซิวซิว
“ใครจะไปรู้ว่าเส้นไหนในสมองเธอเกิดผิดปกติ อย่าไปสนใจเธอก็พอ”
หลวี่หมิงเองก็ไม่รู้ว่าไชซิวซิวต้องการอะไรกันแน่
วันนี้เขาเพิ่งหาเงินได้ ซื้อของให้ทุกคนในบ้าน อารมณ์กำลังดีอยู่แท้ ๆ ตอนนี้กลับถูกไชซิวซิวทำให้เสียอารมณ์หมด
“พ่อ แม่ กลับบ้านกันเถอะ ผมมีเรื่องจะคุยด้วย” หลวี่หมิงยกของทั้งหมดลงจากจักรยาน แล้วหันไปบอกพ่อแม่
เมื่อเห็นหลวี่หมิงซื้อของมาเยอะขนาดนี้ พ่อแม่ของเขาก็ตกใจมาก