ในวินาทีนั้น หลี่เช่อก็เรียนรู้ได้เองโดยไม่ต้องมีใครสอน!
เอาเป็นว่าพาคนไปถึงที่นั่นก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง!
สวนสัตว์เหรอ?
ดวงตาของเผยซูหว่านเป็นประกายขึ้นมา
“ได้สิ! ฉันยังไม่เคยไปสวนสัตว์ตอนกลางคืนเลยนะ แต่ว่า...สวนสัตว์หงซานปิดตอนห้าโมงครึ่งไม่ใช่เหรอ?”
“อ๋อ พอดีช่วงนี้ทางสวนสัตว์กำลังเตรียมเปิดกิจกรรมเที่ยวชมสวนสัตว์ยามค่ำคืนน่ะ”
สมองของหลี่เช่อทำงานเต็มกำลังในวินาทีนั้น คำแก้ตัวพรั่งพรูออกจากปากเป็นชุด ๆ ถ้าเฉินจั๋วมาเห็นสภาพนี้เข้าคงอดทึ่งไม่ได้
คิดเรื่องเป็นชุดได้ภายในเวลาแค่นี้ ถือว่าเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยความมั่นคงแห่งชาติได้สบายเลย
“หลัก ๆ ก็จัดขึ้นสำหรับกิจกรรมทัศนศึกษา อย่างเช่น ‘ค่ำคืนมหัศจรรย์ในสวนสัตว์’ ให้นักเรียนได้มาสัมผัสความมหัศจรรย์ของสัตว์ แล้วสัตว์หลายชนิดก็หากินตอนกลางคืนด้วย”
เหตุผลฟังขึ้นทุกอย่าง เผยซูหว่านพยักหน้าอย่างเข้าใจ แถมยังดูคาดหวังอยู่บ้าง
ที่ผ่านมาเธอไปสวนสัตว์ตอนกลางวันตลอด ยังไม่เคยเดินชมสวนสัตว์ตอนกลางคืนเลย
พอมีที่ให้ไปเดินเล่นต่อหลังจากนี้ ทั้งคู่ก็เร่งกินข้าวขึ้นมาทันที พอรู้สึกว่าอิ่มพอดีแล้วก็จ่ายเงินแล้วออกไปเลย
จินหลิงในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงเริ่มมีไอเย็นแผ่ว ๆ แต่ก็ยังงดงามมาก
กระจกรถเลื่อนลงเล็กน้อย ลมยามค่ำคืนก็พัดเข้ามาทันทีพร้อมความเย็นสดชื่นที่เป็นเอกลักษณ์
ต้นไม้สองข้างทางเริ่มแต่งแต้มด้วยสีสันแห่งฤดูใบไม้ร่วง สีเขียวเข้มของหน้าร้อนยังไม่จางหายไปหมด แต่สีเหลืองของฤดูใบไม้ร่วงก็เริ่มลามไปตามกิ่งก้านแล้ว