จนถึงตอนนี้ ผลข้างเคียงจากอะดรีนาลีนที่หลั่งออกมามากเกินไปถึงได้ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน หัวใจยังคงเต้นรัวไม่หยุด
แม้แต่แก้วหูก็ยังดังตุบ ๆ มือทั้งสองข้างสั่นอย่างควบคุมไม่ได้
ความชาด้านคล้ายหมดเรี่ยวแรงแผ่จากปลายนิ้วลามไปทั่วแขน
มือที่กำปืนลูกซองอยู่แข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็ง หลี่เช่อใช้แรงอยู่ไม่น้อยกว่าจะแบมือออกได้
โลกตรงหน้าพร่าเป็นจุด ๆ ภาพขาววาบขึ้นมาทีละระลอก เหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผากในพริบตา
เขาอธิบายความรู้สึกนี้ได้ยาก มันคล้ายกับตอนวิ่งทางไกลพร้อมแบกสัมภาระเป็นครั้งแรก ระยะทาง 5 กิโลเมตร พอวิ่งจบก็เห็นดาวพร่างพราวตรงหน้าและรู้สึกเหมือนเท้าลอยจากพื้น
หลี่เช่อหันไปมองราล์ฟ
อีกฝ่ายยังคงนอนกุมลำคออยู่บนพื้น มีฟองสีขาวน่าขยะแขยงไหลออกมาจากมุมปาก ร่างกระตุกเป็นครั้งคราวเหมือนปลาตาย ดูท่าคงใกล้ตายเต็มที
เขาใช้ปืนลูกซองพยุงตัว เดินโซเซลุกขึ้น ก่อนโผไปข้างราล์ฟแล้วเริ่มค้นหาโทรศัพท์
หลังลูบคลำตั้งแต่หัวจรดเท้า หลี่เช่อก็ทรุดนั่งข้างอีกฝ่ายอย่างหมดแรง ด่าด้วยความหงุดหงิดว่า “แม่งเอ๊ย!”
บนตัวราล์ฟไม่มีโทรศัพท์
ในสังคมยุคปัจจุบัน แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่พกโทรศัพท์ แต่ในวงการลักลอบล่าสัตว์กลับพบเห็นได้เป็นปกติ
พวกเขาเป็นพรานเถื่อน จึงไม่พกของอย่างโทรศัพท์ที่ติดตามตำแหน่งได้ง่าย อีกทั้งยังระแวดระวังเพื่อนร่วมทีม เพราะกลัวว่าจะเผยตำแหน่งของตัวเองจากการใช้โทรศัพท์
ที่สำคัญกว่านั้นคือ ในทุ่งร้างของแอฟริกา โทรศัพท์อาจไม่มีสัญญาณ