ผู้กองฝานปิดบัตรลงอย่างไม่อยากเชื่อ แล้วพลิกเปิดดูอีกครั้ง รู้สึกเหมือนโลกทัศน์ทั้งชีวิตพังทลายลงตรงหน้า
เขาไม่มีเวลาตรวจบัตรใบอื่นหรืออาวุธปืนด้วยซ้ำ
ทำได้เพียงพลิกบัตรใบนี้ไปมา อ่านทีละตัวอักษร จนอดสูดหายใจเฮือกหนึ่งไม่ได้
สายตาที่มองหลี่เช่อเต็มไปด้วยความตกตะลึงและสับสนอย่างไม่เข้าใจ
บัตรนี่คงไม่ได้ไปทำมาจากพวกพ่อค้าบัตรปลอมที่ไหนสักแห่งหรอกนะ? ทำไมถึงมีบัตรที่เหลวไหลขนาดนี้ได้?
ไม่น่าใช่สิ! พวกพ่อค้าบัตรปลอมก็ไม่ใช่คนโง่ จะกล้าทำบัตรปลอมแบบนี้ได้ยังไง?
แต่เมื่อเห็นตราประทับสีแดงสดบนนั้น รวมถึงชื่อหน่วยงานสองแห่งด้านล่างที่แค่มองก็ทำเอาน่องสั่น ความรู้สึกตกใจและไม่อยากเชื่อที่เพิ่งผุดขึ้นมากลับมลายหายไป
“เหล่าฝาน เป็นอะไรไป?”
ตำรวจอีกสองนายสังเกตเห็นความผิดปกติของเขา จึงรีบเดินเข้ามายืนด้านหลัง
มือของทั้งคู่ก็เผลอเอื้อมไปด้านหลังโดยไม่รู้ตัว
พอทั้งสองมายืนอยู่ด้านหลังผู้กองฝาน สายตาก็กวาดผ่านบัตรอย่างลวก ๆ แต่กลับเหมือนถูกแม่เหล็กดูดติดแน่นจนละสายตาไปไหนไม่ได้อีก
ดวงตาค่อย ๆ เบิกกว้าง ริมฝีปากขยับพึมพำ ในใจก็อ่านเนื้อหาบนบัตรทีละตัวอักษร
“ผู้ถือบัตรมีสิทธิ์พิเศษในการครอบครองอาวุธปืนทั่วทุกพื้นที่ สามารถครอบครองอาวุธปืนมาตรฐานทุกประเภทและกระสุนที่เกี่ยวข้องได้โดยชอบด้วยกฎหมาย”
???
นี่มันถูกต้องแน่เหรอ???
สิทธิ์พิเศษในการครอบครองอาวุธปืนทั่วทุกพื้นที่หมายความว่ายังไง??
ครอบครองอาวุธปืนมาตรฐานทุกประเภทและกระสุนที่เกี่ยวข้องได้โดยชอบด้วยกฎหมายหมายความว่ายังไง???