ด็อกเตอร์อวี๋และคนอื่น ๆ ที่ยังใจลอยพิมพ์เอกสารในมือออกมา ก่อนจะนั่งเงียบ ๆ อยู่ข้างโต๊ะประชุมและอ่านมัน
หน้าแรกของหลักการทางทฤษฎีเขียนไว้ว่า:
การเกิดพอลิเมอร์แบบอนุมูลอิสระของอะคริโลไนไตรล์โมโนเมอร์ไม่สมบูรณ์ ทำให้เกิดสารตัวกลางจำนวนมาก เมื่อผ่านกระบวนการคาร์บอไนเซชันแล้ว ท่อนาโนคาร์บอนที่ได้จึงมีเส้นผ่านศูนย์กลางไม่สม่ำเสมออย่างยิ่ง ผลิตภัณฑ์จับตัวเป็นก้อนฟู และคุณสมบัติเชิงกลก็ห่างไกลจากเกณฑ์ที่กำหนด
ดังนั้นจึงต้องใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ควบคุมอัตราการเติบโตของสายโซ่ในปฏิกิริยาพอลิเมอไรเซชันอย่างแม่นยำ พร้อมชักนำให้คาร์บอนก่อตัวเป็นบริเวณผลึกคล้ายกราไฟต์ที่มีทิศทางสอดคล้องกันสูงในระดับนาโน
จากนั้นสร้างโครงสร้างสายโซ่คาร์บอนคอนจูเกตแบบต่อเนื่อง เพื่อเพิ่มแรงยึดเหนี่ยวระหว่างอะตอมตามแนวแกนของเส้นใยให้สูงสุด และกำจัดข้อบกพร่องบริเวณขอบผลึกให้ได้มากที่สุด
(คัดมาจากยอดฝีมืออีกท่านหนึ่ง)
ยิ่งอ่านขั้นตอนการผลิตฉบับนี้ พวกเขาก็ยิ่งตกตะลึง
หลังจากเหล่าคนหนุ่มสาวที่เก่งที่สุดของสาธารณรัฐอ่านเอกสารทั้งหมดแบบคร่าว ๆ จนจบ พวกเขาก็เอนหลังพิงเก้าอี้อย่างหมดแรง แล้วถอนหายใจยาว
พูดง่าย ๆ คือ เหตุผลที่มันมีคุณสมบัติน่าทึ่งขนาดนี้ เป็นเพราะมันไม่ใช่ท่อนาโนคาร์บอนหลายชั้นธรรมดา แต่เป็นเส้นใยคอมโพสิตนาโนคาร์บอนที่มีการจัดเรียงตัวอย่างต่อเนื่อง
ด็อกเตอร์อวี๋กุมผมตัวเองอย่างทุกข์ใจ ก่อนจะฟุบลงบนโต๊ะแล้วขยี้ผมแรง ๆ อยู่พักหนึ่ง
ผ่านไปนาน เขาถึงถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า “รายงานขึ้นไปเถอะ”