ที่ศูนย์ฝึกจำลองการบินของสถาบันการบิน เหล่าลูกนกอินทรีที่ยังไม่ทันได้สยายปีกต่างพากันแตกตื่นราวกับหม้อเดือด
พวกเขามองชายผู้ราวกับอินทรีบนจอเฝ้าระวัง ใช้ท่าคอบราของปูกาเชฟพลิกจากฝ่ายตั้งรับเป็นฝ่ายรุกในพริบตา ไล่จี้เครื่องบินของเพื่อนร่วมชั้น ก่อนจะใช้ปืนใหญ่อากาศยิงเครื่องบินร่วงกลางเวหา
นักเรียนในเครื่องจำลองมองข้อความ “คุณยิงเครื่องบินตกแล้ว” ที่แสดงอยู่บนหน้าจอ รีบเปิดฝาครอบแล้วกระโดดออกมาอย่างหัวเสีย
“มีลับลมคมในแน่ ๆ! ต้องเป็นครูหรือทหารเก่าคนไหนจงใจปลอมตัวมาหลอกพวกเราแน่!”
“ไม่มั้ง ฉันว่าเขาก็สู้ไม่ยากนะ ตอนแรกพวกเราไม่ได้ผลัดกันอัดเขาจนยับหรอกเหรอ?”
นักเรียนคนหนึ่งเกาหัวพลางนึกถึงสถิติการต่อสู้ของตัวเองกับ ‘ชายผู้ราวกับอินทรี’ ส่วนใหญ่พวกเขาชนะขาดลอย บางครั้งถึงขั้นไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามทำคะแนนได้เลย
“พลาดไปแล้วสิ จาง!”
นักเรียนการบินที่ลงมาจากเครื่องตบต้นขาตัวเองอย่างเจ็บใจ แววตาเปล่งประกายแห่งปัญญา ก่อนจะอธิบายให้ทุกคนฟังว่า
“ลองคิดดูนะ ตอนแรกที่หมอนี่โผล่มาในเครือข่ายต่อสู้เฉพาะกลุ่มของพวกเรา มันก็แปลกแล้ว ใช่ไหมล่ะ?
เพราะเครื่องจำลองแต่ละเครื่องแทนฐานฝึกบินคนละแห่ง แถมยังมีรหัสระบุประจำเครื่องด้วย แต่ของเขาไม่มี
ถึงอย่างนั้นเขาต้องเป็นคนของกองทัพอากาศแน่ ไม่อย่างนั้นคงเข้ามาในเครือข่ายทหารของพวกเราไม่ได้”
ทุกคนพากันพยักหน้าเห็นด้วย
พอได้รับกำลังใจจากทุกคน นักเรียนการบินก็ยิ่งฮึกเหิม