เมื่อเทียบกับการทบทวนแผนยุทธศาสตร์ของกองทัพ การทบทวนของกลุ่มรับมือเจาะลึกกว่ามาก
เพราะทางกองทัพไม่มีทางรู้เรื่องหลี่เช่อกับระบบ พวกเขาวิเคราะห์จากข้อมูลที่เห็นภายนอก จึงย่อมวิเคราะห์อะไรไม่ออก
มีเพียงกลุ่มรับมือที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดและมองเห็นข้อมูลทั้งหมดเท่านั้น ที่จะอนุมานเหตุการณ์ได้อย่างครบถ้วน
“ก็จริง... งั้นก็แปลว่าข้อมูลรั่วจากฝั่งเราเหรอ?”
“เป็นไปได้!”
นักวิจัยหญิงพยักหน้า ดันแว่นตาขึ้น แสงสะท้อนบนเลนส์ทำให้ดูราวกับมองทะลุความจริงได้
“ลองกางสิ่งที่เราทำอยู่ข้างนอกออกมาดู ฝ่ายตรงข้ามก็ต้องรู้สึกแปลกเหมือนกัน
ทำไมถึงเป็นแบบนี้? อย่างเช่น เริ่มจากแอฟริกา เร่งอัปเดตข้อความเสียงรหัสฉุกเฉินให้สถานทูตทั่วโลกพร้อมกัน
จู่ ๆ ก็จัดการทดสอบทางทะเลและฝึกซ้อมครั้งใหญ่ แล้วก็จู่โจมเหมืองเถื่อนแห่งหนึ่งในแอฟริกา
แม้แต่ละอย่างจะมีเหตุผลรองรับเพียงพอและดูเป็นเรื่องปกติ แต่พอเอามารวมกันแล้ว มันกลับไม่ปกติ
การพรางตัวของเรามีผลทำให้พวกเขาสับสนจริง แต่พวกนั้นก็ไม่ได้โง่ ยังไงก็อนุมานได้ว่าเรากำลังตามหาอะไรบางอย่าง”
เธอหันไปมองนักวิจัยชายที่กำลังจมอยู่ในห้วงความคิด แล้วยกคางขึ้น “นี่ เจ้าพวกแมลงฤดูร้อน สมองทึบเอ๊ย ลืมไปหรือไงว่าเหมืองเถื่อนที่รหัส รหัส 001 อยู่เป็นของใคร
เจ้าของเป็นมือมืดให้สหรัฐฯ พอมือมืดหายไป เหมืองก็ยังถูกคนบุกปล้นอีก ยังไงพวกนั้นก็ต้องตรวจสอบอยู่แล้ว
แค่มีสมองสักหน่อยก็เชื่อมโยงเรื่องพวกนี้เข้าด้วยกันได้”