เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมาในใจหลี่เช่อ เขาก็พลันรู้สึกถึงบางอย่างที่ยากจะอธิบาย
จุดประสงค์ของระบบคือให้เขาเข้าใกล้รัฐ นี่หมายความว่ายังไงกัน?
หรือคนสร้างระบบอยากให้เขานำสิ่งเหล่านี้ไปช่วยประเทศ?
แต่ทำไมถึงต้องลบเขาออกจากสารบบด้วยล่ะ? ประเทศเราไม่ได้ถือคติว่า “ทำไม่สำเร็จก็ประหารเสีย” โหดร้ายขนาดนั้นสักหน่อย แถมยังจะลากทั้งครอบครัวเขาไปตายด้วยอีกหรือ?
“เสี่ยวเช่อกำลังคิดอยู่ใช่ไหมว่าทำไมระบบถึงต้องลบออกจากสารบบให้ได้?”
เฉินจั๋วมองหลี่เช่อที่ขมวดคิ้วครุ่นคิด ก็เดาออกว่าเขากำลังคิดอะไร
หลี่เช่อพยักหน้า “ใช่ ฉันแค่คิดไม่ตกว่าทำไมต้องลบออกจากสารบบ แถมยังลากครอบครัวฉันไปด้วย”
“เพราะมีแค่แบบนี้ นายถึงจะยอมทำเรื่องนี้แน่ ๆ และพวกเราก็จะตั้งใจรับมือกับทุกภารกิจอย่างจริงจัง”
เฉินจั๋วพูดเสียงเบา แต่ทุกถ้อยคำอัดแน่นด้วยปัญญาและพลังจากการขบคิดทั้งวันทั้งคืนของกลุ่มรับมือ:
“นี่เป็นแค่ข้อสันนิษฐานของพวกเรา กลุ่มรับมือทดลองคิดดูว่า ถ้าบทลงโทษของภารกิจจากระบบไม่ใช่การลบออกจากสารบบ แต่เป็นการลงโทษด้วยสิ่งแลกเปลี่ยน เช่น หักเงินหรือบทลงโทษอย่างอื่น
นายยังจะเสี่ยงทุกอย่างมาหาพวกเราแบบนี้ไหม? จะตัดสินใจแน่วแน่และกล้าหาญแบบนี้หรือเปล่า?”
หลี่เช่ออยากตอบว่า “เอาสิ” แต่พอลองนึกถึงความเจ็บปวดและความหวาดกลัวก่อนมาที่นี่อย่างจริงจัง สุดท้ายเขาก็ได้แต่ส่ายหน้าเงียบ ๆ
ถ้าสิ่งที่ต้องเสียยังอยู่ในขอบเขตที่ตัวเองรับไหว เขาคงไม่เลือกทำแบบนี้