บรรยากาศน่าเกรงขามแผ่ชัดเจนอย่างยิ่ง หลิวชุนเซิงเองก็สัมผัสได้ เขาสะดุ้งวาบในใจ
แค่บอกชื่อเองนะ ไม่เห็นต้องขนาดนั้นเลยนี่?
เขารีบล้มเลิกแผนที่วางไว้ในใจ แล้วชิงเอ่ยชื่ออีกฝ่ายก่อน หวังเป็นฝ่ายเปิดเกม
จากนั้นค่อยแสดงท่าทีดี ๆ เจรจากันให้เรียบร้อย สุดท้ายจากไม่รู้จักก็กลายเป็นรู้จัก นั่งลงดื่มเหล้า กินข้าว คุยกันให้สนุกสนาน สานสัมพันธ์กันให้แน่นแฟ้น
พูดจาดี ๆ มอบของให้สักหน่อย ทุกคนก็กลายเป็นพี่น้องกันแล้ว ยอมไว้หน้ากันสักครั้ง เรื่องก็จบไม่ใช่หรือไง?
หลี่เจ๋อส่งสัญญาณเบา ๆ ให้หวังหงฉีกับซูฉิงอย่างแนบเนียน เรื่องที่อีกฝ่ายตรวจสอบประวัติของเขาได้ ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ
ตามแผน «ปิดฟ้าข้ามทะเล» ที่กลุ่มรับมือเสนอขึ้นมา ข้อมูลของเขาไม่ได้เข้ารหัสเป็นพิเศษ แต่ใช้มาตรการแบบเดียวกับข้อมูลบุตรหลานของเจ้าหน้าที่ระดับผู้นำทั่วไป แม้แต่ช่องทางติดต่อก็เหมือนกัน
วิธีซ่อนหยดน้ำที่ดีที่สุด ก็คือทำให้มันกลืนไปกับสระน้ำ
มีลูกหลานเจ้าหน้าที่ที่ถูกปิดกั้นข้อมูลอยู่มากมาย เพิ่มเขาเข้าไปอีกคนก็ไม่ได้สะดุดตาอะไร
แต่สิ่งที่ต่างกันคือ การตรวจสอบลูกหลานเจ้าหน้าที่คนอื่นอาจทำได้แค่ส่งสัญญาณเตือน
ส่วนการตรวจสอบเขา นอกจากจะส่งสัญญาณเตือนแล้ว ยังต้องติดตามและระบุตัวคนทำด้วยว่าใครเป็นคนตรวจสอบ? มีจุดประสงค์อะไร? คิดจะทำอะไร?
เพราะงั้น คนที่ตรวจสอบเขาคงไม่รอดดีนัก
ถ้าตรวจสอบแล้วไม่มีปัญหา ก็อาจไม่ถึงขั้นติดคุกหรือถูกไล่ออก แต่เส้นทางชีวิตคงขาดสะบั้น ทำได้แค่ย้ายไปอยู่ตำแหน่งว่าง ๆ แล้วนั่งกินตำแหน่งไปวัน ๆ