ฮาร์ดโร่อ้าปากค้าง มองจอห์นด้วยความตกตะลึงสุดขีด
เขาครุ่นคิดจนสมองแทบแตก แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าคนเหนือมนุษย์คนนี้สรุปได้อย่างไรว่าสัญญาณนี้หมายถึง “กระต่ายอยากทำสงครามโลก”
ถ้าการซ้อมรบ การใช้อำนาจนอกอาณาเขต และการส่งกองเรือออกทะเล ล้วนหมายความว่าอยากทำสงครามโลก...
ถ้าอย่างนั้น อเมริกาผู้ยิ่งใหญ่ของเราก็คงต้องเปิดฉากสงครามโลกวันละครั้ง ตลอดทั้ง 365 วันของปีเลยสิ?
“จอห์น........”
ฮาร์ดโร่ไตร่ตรองคำพูดอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าเหมือนกำลังมองคนสติไม่ดี แววตาห่วงใยเจือความสงสารอยู่เล็กน้อย
“ถ้าคิดอะไรไม่ออกจริง ๆ ก็กลับบ้านไปดูซูเปอร์โบวล์ พักผ่อนสักหน่อยเถอะ ไม่ต้องบีบคั้นตัวเองให้ทำเรื่องที่ไม่ถนัดหรอก
ในเมื่อฉันรับปากลุงมอร์แกนของนายแล้วว่าจะดูแลนายให้ดี ฉันก็ต้องทำให้ได้”
อืม...เห็นแก่สมาชิกวุฒิสภามอร์แกน เขาจะทำให้ได้ก็แล้วกัน
“ไม่ ๆ ๆ ผอ.ฮาร์ดโร่ คราวนี้ไม่เหมือนเดิมครับ”
จอห์นรีบโบกมือ ก่อนก้าวเข้าไปกระซิบว่า “ผอ.ฮาร์ดโร่ก็รู้ว่าผมศึกษาวัฒนธรรมจีนมาตลอด ถ้ามองจากมุมของเรา เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องปกติมาก แต่พอมองจากมุมวัฒนธรรมจีน มันกลับไม่เหมือนเดิมเลยครับ”
ภายใต้สายตาจนใจของฮาร์ดโร่ จอห์นชี้ไปยังการซ้อมรบครั้งแรกแล้วกล่าวว่า “การซ้อมรบครั้งนี้ ถ้าดูจากการประเมินของเรา มันไม่มีความหมายในทางปฏิบัติอะไรเลย แค่แสดงแสนยานุภาพและข่มขวัญประเทศรอบข้าง ใช่ไหมครับ?”
ฮาร์ดโร่พยักหน้า เขาท่องคำว่า “สมาชิกวุฒิสภามอร์แกน” ในใจซ้ำ ๆ หลายรอบ ถึงสะกดกลั้นความรำคาญลงได้