แสงสีแดงคล้ำส่องทะลุออกมาจากรังไหม ดูราวกับหลอดไฟขนาดยักษ์ที่แรงดันไฟฟ้าไม่พอ
ภายในรังไหมสีแดงมีเค้าโครงของบางสิ่งอยู่ราง ๆ แต่กลับพร่าเลือนจนยู่ยวนไม่อาจมองเห็นได้ชัด แม้จะเพ่งตาจนแทบถลน
ภาพประหลาดเช่นนี้
ตามเหตุผลแล้ว
ยู่ยวนควรรีบหนีไปทันที
แต่บนแท่นบูชามีกล่องสุ่มวางอยู่
เธอเสี่ยงเข้าดันเจี้ยนไปเพื่ออะไร?
ก็เพื่อกล่องสุ่มนั่นแหละ
ตอนนี้กล่องสุ่มอยู่ใต้แสงสลัว มองเห็นชัดเจนและชวนให้เข้าไปหยิบเหลือเกิน
จะไป หรือจะหยิบ?
ยู่ยวนลังเลเพียงครึ่งวินาที ก่อนเลือกอย่างหลังอย่างเด็ดขาด
เธอมาถึงใต้แท่นบูชา
มองจากระยะใกล้ แท่นบูชานี้ก่อขึ้นจากหินเขียวรูปร่างไม่สม่ำเสมอ ก้อนหินที่นูนออกมาพอดีจะใช้เป็นที่เหยียบปีนขึ้นไปได้
ยู่ยวนคาบไฟฉายไว้ในปาก แล้วยื่นมือทั้งสองข้างไปเกาะก้อนหินที่นูนออกมา ก่อนเริ่มออกแรงปีนขึ้นไปอย่างยากลำบาก
ทันทีที่ออกแรง เป้สะพายหลังพลันถ่วงลงมาจากด้านหลังอย่างหนักอึ้ง
หนักมาก
หนักจนแทบแบกไม่ไหว
อาหารกับน้ำที่เดิมเป็นเสบียงสำคัญ กลับกลายเป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่ที่สุดระหว่างทางขึ้นสู่ยอด ยู่ยวนลังเลอยู่หนึ่งวินาที ก่อนหยิบน้ำแร่กับแผ่นแป้งอบออกมา
แต่บรรดาไอเทมล้ำค่าเหล่านั้น เธอไม่กล้าทิ้งไว้ห่างตัวแม้แต่ชิ้นเดียว จึงเก็บไว้อย่างปลอดภัยในเป้สะพายหลัง
หวังว่าหวังหานกับพวกจะไม่โผล่มากะทันหัน แล้วแบ่งเอาของที่เธอวางไว้ข้างล่างไป
ยู่ยวนไม่รู้เลยว่า คนทั้งห้าที่เธอกังวลถึงได้กลายเป็นสารอาหารของหานหมิงจูไปนานแล้ว และตอนนี้หานหมิงจูกำลังห้อยอยู่เหนือศีรษะเธอ