สารกระตุ้นเริ่มออกฤทธิ์แล้ว
ยู่ยวนรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นระรัวราวกับกลองศึก ทว่าห้องอันมืดมิดกลับยิ่งเห็นได้ชัดเจนขึ้น เสียงต่าง ๆ รอบหูแยกชัดเป็นเอกเทศ ร่างกายพลุ่งพล่านด้วยความคึกคะนองชนิดที่แทบจะเกินขีดจำกัด
เธอเลี้ยวตัวเข้าไปในห้องแรก
ว่างเปล่า!
นอกจากกองเลือดบนพื้นที่ยังไม่ทันแห้งดี ที่นี่สะอาดราวกับถูกปล้นเรียบ
เจ้าของห้องตอนยังมีชีวิตเห็นได้ชัดว่าเป็นคนยากแสนจนกระทั่งสิ่งอำนวยความสะดวกขั้นมูลฐานเพื่อป้องกันตัวยังไม่ทันมีครบก็กลายเป็นอาหารของวิปริตไปแล้ว
ยู่ยวนไม่มีเวลาแม้แต่น้อยที่จะลังเล รีบหันหลังกลับออกมายังโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยสัมผัสเหนียวเหนอะหนะ แล้วพุ่งตัวเข้าห้องที่สองซึ่งอยู่ติดกัน
ทันทีที่เธอก้าวเข้าไป จังหวะที่วิปริตซึ่งเดิมทีกำลังบ้าคลั่งระดมโจมตีใส่หน้าประตูของซ่งอวี้ก็ต้องชะงักแข็งทื่อไป
ดวงตาสีแดงฉานในม่านหมอกดำคู่นั้นหมุนกลับหลังไปถึง 180 องศา แล้วจ้องเขม็งไปยังทิศทางที่เงาร่างของยู่ยวนลับหายไป
ทว่าชั่วพริบตาต่อมา บริเวณประตูห้องของซ่งอวี้ก็มีเสียงแหลมเสียดแก้วหูดังขึ้น คล้ายกับสัญญาณรบกวนทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้เป็นเหยื่อล่อ ซึ่งสัญญาณรุนแรงนี้เองที่ดึงเอาค่าความเกลียดชังของวิปริตให้ย้อนกลับไปอีกครั้ง