ยู่ยวนกอดถุงแป้งอบแผ่นใหญ่ไว้ ในถุงยังมีแป้งอบระดับตำนานสีทองอีกสองชิ้น
เตรียมของครบแล้ว
ทั้งสามคนสบตากันด้วยความคาดหวังและตื่นเต้น
แล้วก็—
เงียบงัน
โจวรั่วหลานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าอย่างนั้น... งานซื้อสินค้าภายในนี้ต้องเข้าร่วมยังไงเหรอ?”
หวังฉิงฉิงกับโจวรั่วหลานหันมามองยู่ยวนพร้อมกัน
ยู่ยวนกะพริบตาปริบ ๆ
สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
แย่แล้ว!
ขณะที่โจวรั่วหลานเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล พื้นที่รอบตัวก็พลันบิดเบี้ยวขึ้นมา
ราวกับมีพลังที่มองไม่เห็นฉีกกระดาษแผ่นใหญ่ให้ขาดออกจากกันอย่างรุนแรง
วินาทีต่อมา
กำแพงแยกออก
รถสีดำสนิทพุ่งทะยานออกมาจากรอยแยก ทิ้งภาพติดตาซ้อนทับเป็นชั้น ๆ ก่อนจะตรงเข้าชนพวกเธอ!
โจวรั่วหลานยกมือขึ้นบังหน้าโดยสัญชาตญาณ
แต่แรงกระแทกที่คิดว่าจะเกิดขึ้นกลับไม่เกิดขึ้น
รถคันนั้นราวกับเงาลวงตา พุ่งทะลุร่างของเธอกับหวังฉิงฉิงไปโดยตรง
เมื่อเธอได้สติกลับมา—
ยู่ยวนก็หายไปแล้ว
พูดให้ถูกคือ
เธอเข้าไปนั่งอยู่ในรถแล้ว
ยู่ยวนนั่งงงอยู่บนเบาะหลังของรถสีดำ
รถไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว มันพุ่งทะลุกำแพงเข้าไปในพื้นที่อีกแห่งทันที
ภายในรถ
เสียงแจ้งเตือนกลไกดังขึ้น—
“เรียนแขกผู้มีเกียรติ โปรดนั่งให้เรียบร้อย”
“รถคันนี้จะพาท่านไปยังตลาดวิปริต 818”
“การเดินทางสู่ตลาดวิปริตมีกำหนด 4 วัน”
“ขอให้ท่านเลือกซื้อสินค้าอย่างเพลิดเพลิน”
ยู่ยวนมองออกไปนอกหน้าต่าง รถดูเหมือนกำลังแล่นอยู่ในอุโมงค์ขนาดมหึมา อุโมงค์กว้างมากแต่เพดานกลับต่ำเตี้ย ถนนคับแคบและกว้างขวางในเวลาเดียวกัน มีรถจำนวนมากแล่นขนานกันไป
มีทั้งรถเก๋งสีดำเหมือนกับรถของเธอ และรถโดยสารขนาดใหญ่ที่จุคนได้หลายสิบคน
พวกมันทั้งหมดกำลังมุ่งหน้าไปยังสถานที่เดียวกัน—
ตลาดวิปริต
ขณะเดียวกัน เจียงหน่วนหน่วนที่ยืนอยู่บนรถโดยสารก็มองออกไปด้านนอกอย่างตื่นเต้น การได้เข้ามามีส่วนร่วมกับเหตุการณ์สำคัญในนิยายด้วยตัวเอง ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นและเหมือนควบคุมทุกอย่างได้อย่างแรงกล้า