เพื่อเอากระเป๋าคืน ยู่ยวนเริ่มจับตาดูความเคลื่อนไหวของผู้จัดการโครงการอย่างใกล้ชิด
จากการสืบเงียบๆ ของเธอ ห้องทำงานของผู้จัดการโครงการอยู่ที่ 513 มี รปภ. ราว 8 คนคอยทำตามคำสั่ง แต่ละคนดูไม่ใช่คนที่รับมือง่ายๆ
ทว่าตารางของเธอค่อนข้างแน่นอน ในช่วงเช้า 9 โมง 11 โมงครึ่ง และบ่าย 3 โมง สามช่วงเวลานี้ เธอจะพา รปภ. ออกตรวจตราพื้นที่งานว่ามีใครอู้หรือไม่
ช่วงนั้น ห้องทำงานน่าจะว่าง
ดังนั้น
นี่แหละจังหวะเหมาะ!
ยู่ยวนแค่คิดจะไปห้องผู้จัดการโครงการเพื่อเอากระเป๋าตัวเองคืน ก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมาตามสัญชาตญาณ นิ้วดีดโต๊ะอย่างอดไม่อยู่ สายตาควบคุมไม่ได้เลยต้องมองไปทางห้อง 513
จนกระทั่งราวๆ 11 โมง ประตู 513 เปิดออก
ผู้จัดการโครงการพา รปภ. 8 คนเดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ตรวจตราแต่ละที่นั่งทำงาน
ยู่ยวนอาศัยจังหวะที่พวกนั้นหันหลังให้ แอบหนีจากที่ทำงานของตัวเอง วนอ้อมผ่านพื้นที่ทำงานกว่าครึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ห้อง 513
ไฟในห้องยังสว่าง
ยู่ยวนเพิ่งเข้าใกล้ประตูกระจก ผ่านช่องลายของกระจกฝ้า จู่ๆ ก็พบว่าข้างในยังมี รปภ. อีกสองคน
หนึ่งในนั้นเปิดประตูออกมาอย่างเฉียบขาด สายตาประจันหน้ากับยู่ยวนด้านนอกพอดี
ยู่ยวนใจหายวาบ!
เธอกำฝ่ามือตัวเองแน่น พยายามทำเป็นเดินผ่าน ทำท่าใจเย็นแล้วเดินกลับไปที่ทำงานตัวเอง
น่ากลัวชะมัด!
ยู่ยวนไม่มีเวลาถอนหายใจโล่งอก ตอนนี้ผู้จัดการโครงการมาตรวจถึงที่เธอแล้ว จ้องเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
ใบหน้าของเธอทาแป้งขาวจัด
ริมฝีปากทาสีแดงฉาน
เมื่อจ้องคนด้วยสีหน้าเย็นชาแบบนี้ มันกดดันมาก
“เมื่อกี้ไปไหนมา” ผู้จัดการโครงการถาม
“ฉัน... เข้าห้องน้ำมาค่ะ”
ยู่ยวนกลัวคำโกหกจะถูกจับได้เลยออกอาการตื่นเต้นนิดหน่อย หลบสายตาอีกฝ่ายแล้วเสริมว่า “หนูไม่ได้เกินครึ่งชั่วโมงนะคะ!”