ยู่ยวนดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงทั้งตัว บังคับตัวเองให้หลับเหมือนอย่างที่เคยทำ
ทว่าในความมืดมิดเหนียวหนืดนี้ ประสาทสัมผัสของเธอกลับถูกขยายออกไปอย่างไร้ขอบเขต
ห้องข้างเคียงดังสนั่นด้วยเสียงกระแทกทุบตี พลังมหาศาลบ้าคลั่งสะเทือนจนประตูเหล็กสั่นสะท้านเป็นระลอกในทางเดินที่เงียบสงัด
จากนั้น เสียงดังสนั่น “ตู้ม——” ก็ระเบิดขึ้น
ประตูห้องถูกงัดพังทลายอย่างรุนแรง
“อ๊าก——! ช่วยด้วย! ถอยไป! อย่าเข้ามา!”
เสียงกรีดร้องดังอยู่แค่เอื้อม
ยู่ยวนได้ยินชัดถึงเสียงกรงเล็บคมขูดผ่านพื้นอย่างเสียดสี และเสียงเคี้ยวกินที่ตามมาแล้วทำให้ขนหัวลุก เสียงนี้ยืดเยื้ออยู่นาน ราวกับมีดทื่อกำลังกรีดผ่าเส้นประสาทของเธอ
กระทั่งวิทยุที่วางอยู่ในช่องสิ่งปลูกสร้างกะพริบแสงวาบหนึ่ง:
“ติ๊ง! เกาอัน เพื่อนบ้านของท่าน โชคร้ายเสียชีวิตแล้ว มรดกถูกรับมาแทน เหรียญทอง +22!”