ไม่ใช่แค่เพียงเย่หรงหัวเท่านั้น ในหมู่สาวใหม่ ชุยฉางไจ้และหยุนฉางไจ้ก็ได้รับความโปรดปรานมิใช่น้อย
ชุยฉางไจ้นั้นเป็นคนสุขุมสง่างาม ในยามปกติพูดน้อย แต่ทำงานคล่องแคล่ว ไม่เคยโลเล
องค์ฮ่องเต้ไม่รู้ว่ามองนางถูกตาตรงไหน ถึงให้เรียกนางมาเฝ้าเป็นหลายครั้ง แล้วยังอนุญาตให้นางเข้าไปรับใช้ปรนนิบัติพู่กันหมึกในห้องพระตำรา
นับเป็นเกียรติอันใหญ่หลวงนัก เพราะห้องพระตำราคือสถานที่ใดกัน? ที่นั่นเป็นที่ที่องค์ฮ่องเต้ทรงใช้ตรวจฎีกาและพบปะขุนนาง ผู้ที่ได้เข้าไปมีเพียงนับนิ้วได้
ส่วนหยุนฉางไจ้นั้นยิ่งทำให้คนฉงนเข้าไปใหญ่ นางเป็นคนไร้เดียงสา เอาแต่กินทั้งวัน ริมฝีปากไม่เคยหยุด
แต่องค์ฮ่องเต้กลับเห็นว่านางน่าสนใจอยู่เรื่อย บางครั้งก็พระราชทานของกินเลิศรสแก่บ้าง ล้วนเป็นพวกผลไม้แช่น้ำตาล ขนมอบ ผลไม้อบแห้ง ส่งเป็นเข่งๆ เข้าไปในห้องนาง
หยุนฉางไจ้ก็ไม่เกรงใจ รับมาหมดทุกอย่าง จนแก้มทั้งสองข้างกลมขึ้นมา
“สาวใหม่ชุดนี้ ล้วนมีวาสนาดีนัก!” เหล่านางสนมในวังหลังต่างพากันซุบซิบ
“พวกเจ้าว่า เจี๋ยหยูถัง จะหมดความโปรดปรานจริงหรือ?”
“เรื่องนี้พูดยากนัก แต่ต่อให้หมดโปรดปราน อย่างน้อยนางก็ยังมีองค์หญิงเล็ก ยังมีที่พึ่งพิง ไม่เหมือนพวกเรา ที่ไม่มีอะไรเลย”
ประโยคนี้ทำให้ทุกคนเงียบเสียงลง
ใช่แล้ว องค์หญิงเล็ก
ไม่ว่าองค์ฮ่องเต้จะทอดทิ้งเจี๋ยหยูถังเพียงใด องค์หญิงเล็กก็คือพระโอรสธิดาองค์แรกขององค์ฮ่องเต้ ย่อมเป็นดาวมงคลที่ถือกำเนิดมาพร้อมลางดี
มีนางอยู่ เจี๋ยหยูถังก็ไม่อาจล้มลงได้
เวลาหนึ่งเดือน หลี่เสวียนตู้ไม่ได้ก้าวเข้ามาในตำหนักฉางชุนอีกเลย
เขาทรงโปรดปรานเย่หรงหัว โปรดปรานชุยฉางไจ้ โปรดปรานหยุนฉางไจ้ บางครั้งก็ทรงพลิกป้ายนางสนมอื่นๆ บ้าง