กลับถึงบ้าน
เย่ฝานนำอาหารที่เหลือจากมื้อเที่ยงมาอุ่นกินอย่างง่าย ๆ มื้อหนึ่ง
อาบน้ำเสร็จก็นอนอยู่บนเตียง ดูเวลา เพิ่งสองทุ่มสิบเท่านั้น
เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงกว่าระบบจะอัปเกรดเสร็จ
ไม่มีอะไรทำ เขาลุกจากเตียงมาที่ห้องนั่งเล่น มองต้นซากุระบนผนัง มุมปากยกยิ้มจาง ๆ
ดูเลือนรางเหมือนเห็นเงาของหนิงซี
หยิบมือถือออกมา เปิดดูรูปที่แอบถ่ายตอนกลางวัน…
ถ่ายผู้หญิงของตัวเอง จะนับว่าแอบถ่ายได้ยังไง?
ไม่ได้แน่นอน!
พูดได้แค่ว่า… รูปที่แอบถ่ายเงียบ ๆ ~
ด้านข้างสมบูรณ์แบบ ท่ามกลางแสงสีเหลืองนวล บรรยากาศสงบงาม
งดงาม!
เย่ฝานตั้งรูปเป็นวอลเปเปอร์มือถือ แบบนี้ก็จะได้เห็นหนิงซีทุกเวลา
ในห้องนั่งเล่นสว่าง บรรยากาศเงียบสงบ
เขามองต้นซากุระบนผนัง แล้วมองวอลเปเปอร์มือถือ ในหัวอดนึกถึงตอนกลางวันที่จับมือกับหนิงซีไม่ได้
สรุปแล้ว
วันนี้ คุ้มสุด ๆ !!!
แถมยังได้เป็นครูสอนพิเศษให้หนิงซีอย่างงง ๆ จีบภรรยายังได้เงินเดือนอีก…
อดไม่ได้ เย่ฝานหัวเราะออกมาเสียงดัง
ดวงเฮงแบบนี้ น่าจะไปซื้อลอตเตอรีสักใบไหม?
ถ้าให้คนอื่นเห็นแบบนี้ ต้องคิดว่าเย่ฝานเป็นโรคจิตแน่
ไม่มีอะไรทำไมหัวเราะน่าขนลุกแบบนี้?
เวลาผ่านไปทีละวินาที สุดท้ายตอนสองทุ่มสี่สิบ ในหัวของอเย่ฝานก็มีเสียงที่รอคอยมานานดังขึ้น
"ติ๊ง——"
"ระบบอัปเกรดเสร็จสมบูรณ์ เปิดใช้ระบบแต้มบุญกุศล เปิดร้านค้าบุญกุศล"
"ร้านค้าบุญกุศล? อะไรนะ?"
เย่ฝานรีบเรียกแผงคุณสมบัติขึ้นมาดู
[โฮสต์]: เย่ฝาน
[ความรู้]: ระดับสาม (0/2000)
[สติปัญญา]: ระดับสาม (0/2000)
[พละกำลัง]: ระดับสาม (0/2000)
[วิชาแพทย์]: ระดับสาม (0/2000)
[แต้มบุญกุศล]: 0
[ค่าประสบการณ์]: 3
เห็นแผงคุณสมบัติไม่เปลี่ยนเลย เย่ฝานอดงงไม่ได้