[ข้อสรุปแนวคิดทางฟิสิกส์]
เหอจื้อกั๋วเคยได้ยินชื่อหนังสือเล่มนี้ ซึ่งรวบรวมข้อสรุประดับสูงมากมายในวงการฟิสิกส์ รวมถึงแนวคิดที่เกี่ยวข้อง
ไม่เพียงเท่านั้น ภายในยังแทรกด้วยสมมติฐานเชิงทฤษฎีอีกมากมาย
นักเรียนมัธยมปลาย… แน่ใจหรือว่าจะอ่านเข้าใจ???
เมื่อเห็นว่าเย่ฝานยังคงก้มหน้าอ่านหนังสือ เหอจื้อกั๋วจึงเอ่ยทักขึ้นก่อน "พ่อหนุ่ม บังเอิญจริงๆ เราได้เจอกันอีกแล้วนะ"
มือที่พลิกหน้าหนังสือของอเย่ฝานชะงักลงชั่วขณะ ก่อนจะสังเกตเห็นเหอจื้อกั๋วที่นั่งอยู่ตรงข้าม ริมฝีปากเม้มเล็กน้อย "หิวอีกแล้วหรือ?"
พูดพลางก็ดันถุงพลาสติกที่ใส่ซาลาเปาทางด้านซ้ายมือมาตรงหน้าเหอจื้อกั๋ว
"อย่าลืมเหลือให้ผมสองลูกล่ะ"
"……"
เหอจื้อกั๋วอ้าปากค้าง สีหน้าดูล้นเหลืออย่างยิ่ง
นี่มัน—
เขาไม่ได้มาเอาซาลาเปานะครับ~~~
"คือว่า……"
"เหลือให้ลูกเดียวก็ยังดีใช่ไหม?"
"……"
คุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว!
ในแวดวงวิชาการ ยังไงเขาก็เป็นศาสตราจารย์ที่มีชื่อเสียง แล้วมาอยู่ต่อหน้าคนหนุ่มคนนี้ ทำไมถึงกลายเป็นคนคอยขอซาลาเปาไปได้?
"แค่ก!"
เหอจื้อกั๋วส่งยิ้มแหยๆ พร้อมพูดว่า "พ่อหนุ่ม เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉัน… ไม่ได้มาเอาซาลาเปานะ"
"อ้อ"
เย่ฝานตอบกลับอย่างเรียบเฉยยิ่ง
ปิดหนังสือ แล้วหยิบซาลาเปาออกจากถุงพลาสติกขึ้นมากิน
ซาลาเปาเหล่านี้ คือเสบียงสำหรับวันนี้ของเขา
กองทัพยังไม่เคลื่อน เสบียงต้องไปก่อน
เมื่อตัดสินใจว่าจะใช้เวลาอยู่ในห้องสมุดนครหลวงทั้งวัน เขาก็ขี้เกียจออกไปกินข้าวกลางทาง การไปกลับทำให้เสียเวลาเกินไป
ไม่สิ พูดให้ถูกคือเสียค่าประสบการณ์เกินไป