“เย่ฝาน 719 คะแนน ที่หนึ่งของชั้นเรียน ที่หนึ่งของระดับชั้น!”
เงียบ!
เงียบกริบ!
ในห้องเรียน เงียบสนิทราวกับไร้ผู้คน
หลายคนเดาไว้แล้วว่าคนที่นั่งแท่นที่หนึ่งของระดับชั้นคงเป็นเย่ฝาน
แต่เมื่อความคิดกลายเป็นความจริง ก็ยังอดตกตะลึงไม่ได้
นี่คือระดับของเด็กย้ายจากเจิ้นหัวงั้นหรือ?
น่ากลัวถึงเพียงนี้!!!
เมื่อได้ยินคะแนนของอเย่ฝาน เติ้งอวี่ที่นั่งอยู่แถวหน้าก็หัวไหล่กระตุกเล็กน้อย กำหมัดแน่น เล็บจิกฝ่ามือจนแทบทะลุ แต่กลับไม่รู้สึกตัว
แพ้แล้ว…
ความมั่นใจและความภาคภูมิใจของเขา หลังจากหยางถิงประกาศคะแนนของอเย่ฝาน ก็พังทลายราวกับเขื่อนแตก น้ำทะลักไม่เหลือซาก
ไม่ยอม!
เขา ไม่ยอมจริง ๆ—
เมื่อวาน เย่ฝานใช้เวลาทำข้อสอบแต่ละวิชาแค่ยี่สิบสามสิบนาที
ทำไมคะแนนถึงสูงได้ขนาดนี้?
มันเกินไปแล้ว!!!
“นี่…คือบราวเซอร์หรือเปล่า?”
“อย่าถึงขนาดนั้นสิ! คนอื่นสอบได้ดี เธอจะเรียกพ่อมันทำไมกัน!”
“เธอมันโง่ นี่บราวเซอร์ของเอ็งไม่ใช่ป๋าของมิ่ง หมายถึงบราวเซอร์แห่งเซียนตีน!”
“เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว กลายเป็นว่าเด็กย้ายจากเจิ้นหัวนี่แหละ อยู่ระหว่างสุดยอดกับสุดยอดกว่า…”
…
มองดูนักเรียนซุบซิบกระซิบกระซาบกัน หยางถิงไม่ได้ส่งเสียงห้ามปราม
เรื่องคะแนนที่แท้จริงของอเย่ฝาน มีแค่เธอกับผู้อำนวยการเท่านั้นที่รู้
719 คะแนน?
ไม่ ถ้าพูดให้ถูกก็คือ 750 คะแนน…
คะแนนสอบกลางภาคครั้งนี้ ถือว่าสร้างความประหลาดใจให้หยางถิงมากทีเดียว
ไม่เพียงมีเย่ฝาน ม้ามืดที่ดำสนิทจนสุดขีด ยังมีซูเคอที่ทำคะแนนได้เหนือความคาดหมาย รวมถึงผลงานที่คงเส้นคงวาของหนิงซีและเติ้งอวี่