ช่วงบ่าย ฉู่เซี่ยตั้งใจจะเขียนนิยายต่อ ก่อนหน้านี้พอเห็นยอดตอบรับก็เลยตื่นเต้นเกินไป มือไวอัปโหลดต้นฉบับที่ตุนไว้ทั้งหมดออกไปจนเกลี้ยง
ตอนอัปโหลดสนุกแค่ไหน ตอนนี้ก็กลุ้มใจเท่านั้น ไม่มีต้นฉบับสำรองเหลืออยู่เลยสักนิด ทำให้เธอรู้สึกไม่มั่นคงเอามาก ๆ!
เริ่มเขียนได้ไม่นาน จู๋จื่อก็ส่งข้อความมา ข้างในเป็นสัญญาฉบับหนึ่ง
【นักฝันปลาผู้ขี้เกียจ: ?】
【จู๋จื่อ: นักเขียนคนเก่ง หลังจากกองบรรณาธิการประชุมหารือกัน นี่คือสัญญาฉบับใหม่ที่จัดให้คุณ ลองดูนะครับว่ามีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า】
ฉู่เซี่ยเปิดสัญญาขึ้นมาตรวจดูอย่างละเอียด พบว่ารูปแบบแตกต่างจากสัญญามาตรฐานที่เธอเซ็นไว้ก่อนหน้านี้มาก
สัญญานักเขียนของแอปซีหงซื่อแบ่งคร่าว ๆ ได้ห้าระดับ
ระดับแรกคือสัญญาทั่วไปที่พบได้บ่อยที่สุด ระดับที่สองคือสัญญาระดับบี ระดับที่สามคือสัญญาระดับเอ ระดับที่สี่คือสัญญานักเขียนแพลตินัม และระดับสุดท้ายคือสัญญานักเขียนระดับเทพ
นอกจากสิทธิประโยชน์ตามสัญญานักเขียนแล้ว หากนิยายเรื่องไหนยอดเยี่ยมเป็นพิเศษ ก็จะมีการเพิ่มเงื่อนไขสิทธิประโยชน์ให้กับเรื่องนั้นโดยเฉพาะ ซึ่งแบ่งเป็นสามระดับ คือ เอ บี และซี
เมื่อเห็นสัญญานักเขียนแพลตินัมบวกกับสัญญาระดับเอสำหรับนิยายเรื่องเดียวบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ฉู่เซี่ยก็อดประหลาดใจไม่ได้ เพราะปริศนาเพิ่งเริ่มวางขายได้ไม่นาน เธอคิดว่าคงต้องรอให้เรื่องนี้ดำเนินไปได้ครึ่งทางก่อน ถึงจะได้เปลี่ยนเป็นสัญญาระดับเอ
ต้องรู้ไว้ว่าระดับที่สูงกว่าแพลตินัมก็คือระดับเทพแล้ว ตอนนี้ทั้งเว็บไซต์มีนักเขียนระดับเทพอยู่แค่สามคน
ส่วนนักเขียนระดับแพลตินัมก็มีเพียงสิบกว่าคนทั่วทั้งเว็บไซต์
ในสัญญาระบุว่ามีผลตั้งแต่วันที่ลงนาม หมายความว่ารายได้จากทิปทั้งหมดของเธอจะเปลี่ยนจากการแบ่งห้าต่อห้า ระหว่างเธอกับเว็บไซต์ เป็นเธอได้เจ็ดส่วน เว็บไซต์ได้สามส่วน