พอเปิดเข้าไปก็พบว่ามีออร์เดอร์อยู่ไม่น้อยจริง ๆ ฉู่เซี่ยเห็นออร์เดอร์ที่ทำเครื่องหมายสีแดงไว้ก็อดสงสัยไม่ได้ จึงคลิกเข้าไปดู แล้วพบว่าเป็นงานด่วน บางงานเหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่วันเท่านั้น
ฉู่เซี่ยจุ๊ปาก เลื่อนเมาส์ไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รีบร้อน เปิดดูทีละรายการ ราวกับกำลังอ่านเรื่องย่อในออร์เดอร์เป็นนิยาย
จะว่าไป เรื่องย่อบางเรื่องก็น่าสนใจจริง ๆ
หลังฉู่เซี่ยออกจากห้องทำงาน หลิวฉี่หางก็แจ้งให้ผู้ช่วยติดต่อแผนกศิลปินก่อน จากนั้นติดต่อแผนกบันทึกเสียงชั้น 24 เพื่อจองห้องอัดเสียงไว้ แล้วจัดตารางให้โค่วหรานมาร้องเพลงตอนบ่าย พร้อมส่งโน้ตเพลงไปให้ทางนั้นทำความคุ้นเคยล่วงหน้า
จากนั้นเขาก็เริ่มจัดการงานที่ค้างอยู่ต่อ
เมื่อโค่วหรานได้รับแจ้งว่าอาจารย์ฉู่เซี่ยระบุชื่อให้เขาร้องเพลงใหม่ เขาก็ดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
สาเหตุสำคัญที่สุดที่ตอนนั้นเขาไม่ได้เข้าบริษัทบันเทิงชั้นนำในเมืองหลวง ก็เพราะที่นั่นมีเด็กใหม่เยอะเกินไป ศิลปินที่เซ็นสัญญาพร้อมกันหลายสิบคนต้องแบ่งทรัพยากรกัน ต่อให้เป็นเด็กใหม่ที่อดทนทำงานอยู่สองสามปี ก็ยังยากจะได้เพลงเดี่ยวคุณภาพดีมาร้อง
รากฐานของชิงเหอคือการผลิตละคร ทุกปีบริษัททำละครเองและรับผลิตตามสั่งจำนวนมาก นักร้องของบริษัทจึงได้ผูกโยงกับช่องทางเผยแพร่เพลงประกอบละครทั้งหมด ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาของเขามากกว่า
เขาไม่อยากเป็นแค่คนทำงานตามสายพานเพื่อสร้างกระแส ทั้งแนวเพลง ภาพลักษณ์ และตารางงานล้วนถูกบริษัทกำหนดตายตัว แทบไม่มีสิทธิ์ออกความเห็นเรื่องเพลงต้นฉบับ แถมยังถูกบังคับให้พ่วงรายการวาไรตี้ สร้างข่าวลือเรื่องความรัก และร่วมงานเลี้ยงดื่มสังสรรค์จนหมดแรง