แต่ก็เมื่อคืนนี่เอง ที่เธอเกือบตายอยู่ในโกดัง
คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเธอ ควรจะจมหายไปพร้อมกับอนาคตของเธอ ภายในซากปรักหักพังที่ถูกไฟไหม้ดำเป็นตอตะโก
อันที่จริง ในนิยายต้นฉบับ ไม่มีการพูดถึงคะแนนสอบของหลินวานซูเลยแม้แต่น้อย ทำให้เฉินซวี่เองก็ไม่รู้ว่าเธอสอบได้เท่าไหร่ ตอนนี้ก็อดรู้สึกตื่นเต้นแทนเธอไม่ได้
หลินวานหนิงและเฉินซวี่ต่างก็ไม่เร่งเธอ
“พี่สาว ค่อย ๆ ตรวจได้เลยนะ”
หลินวานซูหันไปมองน้องสาวตัวเอง
หลินวานหนิงปากบอกให้พี่สาวสบายใจ แต่ตัวเองกลับตื่นเต้นจะแย่ ทว่าความเป็นห่วงที่ซ่อนอยู่ในแววตานั้น จริงใจยิ่งกว่าใคร
“ไม่ว่าจะได้เท่าไหร่ ฉันจะอยู่ข้างพี่เสมอ”
หลินวานซูรู้สึกจมูกเล็กน้อย ในที่สุดก็ตัดสินใจได้ กดปุ่มตรวจสอบ
หน้าเว็บเริ่มโหลด
ทั้งสามคนต่างก็ตื่นเต้น สายตาจดจ้องอยู่ที่หน้าจอ
ไม่กี่วินาทีต่อมา หน้าเว็บรีเฟรช
ตารางคะแนนโผล่ขึ้นมา
หลินวานซูตะลึงไปครู่หนึ่ง
จากนั้น เธอก็ค่อย ๆ เบิกตากว้าง
ภาษาจีน 125
คณิตศาสตร์ 131
ภาษาอังกฤษ 137
รวมวิชาอื่น 239
คะแนนรวม 632
หกร้อยสามสิบสอง
หลินวานซูจ้องตัวเลขพวกนั้น ด้วยความตื่นเต้นจนเผลอคว้าแขนเฉินซวี่ไว้โดยไม่รู้ตัว
เธอกลัวว่าตัวเองจะดูผิด เลยไล่อ่านจากบรรทัดแรกใหม่อีกรอบ
แต่ไม่ว่าจะมองยังไง ตัวเลขบนหน้าจอก็ไม่เปลี่ยนแปลง
เธอสอบได้ 632 คะแนนจริง ๆ
ดวงตาของหลินวานหนิงก็เป็นประกายขึ้นมาด้วย
เธอรู้ดีกว่าพี่สาวอีกว่าคะแนนระดับนี้หมายความว่าอย่างไร
คะแนนนี้เทียบกับเธอไม่ได้แน่นอน แต่วางไว้ในหมู่คนทั่วไปก็ถือว่าเก่งมากแล้ว
เธอรู้ว่ามหาวิทยาลัยที่พี่สาวใฝ่ฝันมากที่สุดก็คือมหาวิทยาลัยมั่วตู และเป็นเป้าหมายที่ตั้งไว้ก่อนสอบอยู่แล้ว