"ใช่แล้ว ไอ้ตู๋กูป้าเทียน ตู๋กูอู๋ตี๋อะไรนั่น…ชื่อก็แค่ขู่ให้กลัว แต่ถ้าคิดว่าข้าถูกหลอกง่าย ๆ งั้นก็คิดผิดมหันต์!"
สิ้นเสียงอสูรสายอัสนี ร่างอัสนียักษ์ก็พุ่งออกมาพร้อมกับนกยักษ์สีดำทมิฬ ปีกกางกว่าร้อยจั้ง รอบตัวแผ่ไอเย็นเยียบแห่งความตายชวนระแวง
"มนุษย์! พวกเจ้าอยากท้าประลองไม่ใช่หรือ? ซ่อนอยู่ข้างหลังจินตันคนหนึ่งกับพวกสร้างฐานตั้งมากมายนี่มันอะไรกัน คิดว่าพอทำอวดดีแล้ว พวกมันจะปกป้องพวกเจ้าได้รึ?"
เสียงเย้ยดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับนกมารขนาดหลายจั้งบินโผล่ออกมา หลังมีปีกแต่หัวมีสาม หัวทั้งสามนั้นแตกต่างกัน รูปพรรณคล้ายหมี สิงโต และพยัคฆ์ อำนาจมารน่าขนลุก
"ออกมาให้ข้าฆ่าเสีย…ใครกล้าขัดขวาง ก็จงตาย…"
ร่างคล้ายมนุษย์ย่างสามขุมเข้ามา สูงถึงสามจั้ง กายาราวกับแกะสลักจากศิลาผาเขียว ชี้ไปทางเยี่ยนหลิงเอ๋อกับพวก
ระหว่างพูด เหล่าทายาทเผ่าบรรพกาลเหล่านี้ไม่เห็นตู๋กูป้าเทียนอยู่ในสายตาเลย
ตู๋กูป้าเทียนตัวแข็งค้าง รู้ดีว่าตนจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ จึงรีบหยิบยันต์สื่อสารแจ้งข่าวไปยังฉู่หลิงเฟิง
ไม่นานนัก ยันต์สื่อสารก็เปล่งแสง เมื่อเขาสัมผัสด้วยจิตวิญญาณ เสียงของฉู่หลิงเฟิงก็ดังออกมา
"ผู้น้อยตระกูลเยี่ยนมีผู้คุ้มครองเส้นทาง เรื่องนี้เกี่ยวพันกับทายาทเผ่าบรรพกาล มิใช่สิ่งที่เจ้าจะก้าวก่ายได้ ข้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้!"
ฟังจบ ตู๋กูป้าเทียนก็ถอนหายใจโล่งอกทันที
เขารู้ดีว่าเบื้องหลังทายาทเอกของเผ่าบรรพกาลเหล่านี้มีผู้ใดอยู่ เขาเป็นแค่ผู้ดูแล มิมีปัญญายั่วโทสะได้ เมื่อฉู่หลิงเฟิงรับปากเช่นนี้ เขาก็เบาใจขึ้นมาก
"เฮ้ย! ข้าบอกพวกเจ้าแล้วนะ อย่าได้อวดดี!"
ระวังเจ้าข้าของข้าจะจับพวกเจ้าทั้งหมดมาย่างทั้งเป็น เชื่อหรือไม่?
ทว่าเสียงของตู๋กูอู๋ตี๋กลับดังแทรกขึ้นมาอีกครา ไม่เพียงตู๋กูป้าเทียนเท่านั้น แม้แต่พวกสร้างฐานคนอื่น ๆ รวมถึงเยี่ยนหมิงกับกลุ่มผู้ท้าประลองก็พากันหน้าดำหน้าแดงไปตาม ๆ กัน
"ข้าบอกว่า…"
เยี่ยนหลิงเอ๋อหน้าซีดเล็กน้อย อยากให้ตู๋กูอู๋ตี๋หุบปาก
แต่พอหันไปเห็นแววตาของตู๋กูอู๋ตี๋ที่มองนางด้วยความเลื่อมใสคลั่งไคล้จนแทบบ้า นางก็พูดไม่ออก