"ติ๊ง: ยินดีด้วยเจ้าบ้าน ท่านได้เปิดของขวัญขั้นสูงเลื่อนระดับสำเร็จ!"
"ติ๊ง: ยินดีด้วยเจ้าบ้าน ท่านได้รับไข่มุกตรึงสวรรค์หนึ่งเม็ด!"
เสียงของระบบดังขึ้นในห้วงสมองของเยี่ยนฉางเซิง แต่ระหว่างที่เขากำลังรอให้มันพูดต่อ เสียงกลไกนั้นกลับหยุดไปเสียดื้อ ๆ
"หมดแล้ว?"
รอตั้งนานก็ไม่ได้ยินต่อ เยี่ยนฉางเซิงจึงเลิกคิ้วขึ้น
"หมดแล้ว!"
ระบบตอบตามตรง ประโยคเดียวก็ทำให้เยี่ยนฉางเซิงพูดไม่ออกเลยทีเดียว
"ระบบ เจ้ากำลังล้อข้าเล่นหรือไร?"
"เตรียมการมาเกินครึ่งปี สุดท้ายเจ้าก็ให้ไข่มุกพัง ๆ เม็ดหนึ่งกับข้า?"
จิตสำนึกของเยี่ยนฉางเซิงมาถึงมิติระบบ เมื่อเห็นไข่มุกหินสีเทาหม่น ท่าทางธรรมดาสามัญนอนอยู่บนพื้น เขาก็อดไม่ไหวที่จะสบถออกมา
เรื่องตลกครั้งนี้ช่างเกินเลยไปหน่อย เขายอมรับไม่ได้จริง ๆ
โดยเฉพาะเมื่อได้สัมผัสไข่มุกตรึงสวรรค์และรับรู้ถึงข้อมูลของมันแล้ว เยี่ยนฉางเซิงยิ่งรู้สึกราวกับกลืนอะไรบางอย่างเข้าไป อย่าได้พูดถึงความอึดอัดในใจเลย
ไข่มุกตรึงสวรรค์ ฟังชื่อแล้วค่อนข้างน่าเกรงขามทีเดียว
ในโลกแห่งการฝึกเซียนมีไข่มุกตรึงลม สามารถหยุดลมแรงได้ มีไข่มุกตรึงอสนี ก็ตรึงเมฆสายฟ้าได้
มีไข่มุกตรึงสมุทร ก็ตรึงกระแสธารและมหานทีได้
ฟังเพียงชื่อไข่มุกตรึงสวรรค์ หากไม่รู้ที่มา คงนึกว่าสามารถตรึงฟ้าได้ทั้งสวรรค์
แต่สุดท้ายแล้วสมบัติชิ้นนี้มันมีฤทธิ์อะไรกัน?
ทำจิตใจให้สงบร้อยปี?
ใช่แล้ว ไม่ใช่การตรึงสวรรค์ และไม่ใช่ของวิเศษชั้นยอดอะไรเลย ก็เหมือนกับน้ำเย็นคำหนึ่ง ทำให้ใจคนเย็นวาบ สร่างสติได้ในชั่วพริบตา
"ระบบ เจ้าดูสิว่าข้าหลงลืมเพราะแก่ หรือว่าร้อนในกัน?"
"ข้าต้องการของสิ่งนี้หรือ?"
สูดหายใจลึก เยี่ยนฉางเซิงเกือบกลั้นไม่ไหวกระอักเลือดเก่าออกมา
"เจ้าบ้าน... นี่คือไข่มุกตรึงสวรรค์ที่ระบบนี้ใช้เวลาเกินครึ่งปีดึงพลังปราณสวรรค์ใสสะอาดมาเตรียมไว้ ท่านไม่ต้องการ แต่ย่อมมีคนต้องการ!"
"ตามที่ระบบนี้เห็น บางทีเยี่ยนหลิงเอ๋อ หลานสาวซื่อบื้อของเจ้าบ้าน อาจจะต้องการมันมากในตอนนี้!"
เสียงของระบบดังมา สมบัติที่มันทุ่มเทเตรียมมากว่าครึ่งปี ถูกเยี่ยนฉางเซิงพูดจนไร้ค่า มันจึงดูไม่พอใจเล็กน้อย
แม้แต่น้ำเสียงที่พูดก็ยังไม่กลไกอย่างที่เคย