“พอแล้ว……”
“อาจหาญนัก……”
“รังแกกันเกินไปแล้ว……”
เสียงโกรธเกรี้ยวดังสนั่น ผู้บรรลุขั้นจื่อฝู่เกือบสามสิบตนทะลวงออกจากม่านพลังกั้น ในจังหวะที่ผู้อาวุโสโลหิตถูกถีบกระเด็นออกมาอีกครา เข้าช่วยชีวิตเขาไว้ได้ทัน
“มาได้จังหวะยิ่งนัก!”
“สังหาร……”
เห็นได้ชัดว่า เหล่าราชันมารและอสูรมหาโหดเหล่านี้จงใจล่อให้คนกลุ่มนี้ออกมา
เห็นดังนั้น เสียงคำรามดังกึกก้องสะเทือนฟ้า
“โฮก……”
หนึ่งในนั้นเป็นชายวัยกลางคนแหงนหน้าคำรามก้องฟ้า ร่างกายพลันแปรสภาพเป็นอสูรยักษ์ใหญ่เกือบร้อยจ้าง
บนหัวมีเขาเดียว หว่างคิ้วมีเนตรแนวตั้ง สี่กีบย่ำพื้นดิน จังหวะที่แสดงร่างแท้ พลังเทพมารทะลวงทะลวงนภา
เห็นได้ว่า บัดนี้ฟ้าดินล้วนเคารพเขาเป็นใหญ่ กระทั่งชีพจรปฐพียังสะเทือนสะท้านให้เขา
“จี๊……”
เสียงร้องของวิหคเสียดแทงโสต สตรีผู้หนึ่งพลันเปลี่ยนกายเป็นนกยักษ์ขนดำ ปีกกางพันจ้าง บังฟ้ามืดดิน
พายุคำรามกลางเวหา ม่านเมฆาจากพันลี้เคลื่อนตัวประดัง หลอมรวมเข้าสู่ปีกนางไม่หยุดหย่อน
บัดนี้ ทั่วทั้งนภา ราวกับยอมให้นางเป็นใหญ่เหนือฟ้า!
……
เพียงพริบตา มหาโหดขั้นสอดแนมเต๋ากว่าสามสิบตนแปลงร่างจริง กมลคติสรีระเบื้องล่าง แต่ละตนสูงใหญ่ประดุจขุนเขา รูปลักษณ์สะเทือนฟ้า
ส่วนที่สะพรึงยิ่งกว่าคือทางฝั่งเผ่ามาร ราชันมารกว่าห้าสิบตนชักนำปราณฟ้าดินปั่นป่วน
พลังมารหาที่สุดแสดงคติธรรม มีผีเสื้อสยายปีกกว่าพันวา ยกหนึ่งมือทะลวงถึงฟ้า
แถมยังมีหนวดสัมผัสราวกับบดบังฟ้า ม่านเมฆามารกดทับทุกสรรพสิ่งให้แหลกสลาย
ภาพน่าสะพรึงนี้ แม้เป็นเพียงร่างลวงแห่งคติ ไม่อาจเปรียบความจริงแท้ของกมลคติสรีระแห่งเผ่าอสูรได้ แต่หากกล่าวถึงแรงกระทบทางสายตา กลับเหนือล้ำเหล่าอสูรยักษ์แท้จริงของเผ่าอสูรยิ่งนัก
เพียงพริบตา เขตนอกรัศมีพันลี้ของม่านพลังกั้น ล้วนถูกอำนาจแปลกประหลาดของร่างธรรมนี้ปกคลุม ภาพเหตุการณ์สะเทือนฟ้าดิน
ผู้แข็งแกร่งขั้นจื่อฝู่แห่งสำนักจื่อหลิงไม่ถึงสามสิบตน พลันถูกราชันมารขั้นจื่อฝู่เจ็ดสิบแปดสิบตน และอสูรมหาโหดขั้นสอดแนมเต๋าโอบล้อมในชั่วพริบตา
“ไม่ดีแล้ว……สังหาร……”
เห็นภาพนั้น ศิษย์สำนักบรรพชนหลิงที่อยู่ภายในม่านพลังกั้นก็นั่งไม่ติด