"เด็กน้อย……เกิดอะไรขึ้นกันแน่? บอกท่านทวดมา!"
มองดูเด็กอายุเพียงสิบเอ็ดสิบสองปีตรงหน้า ดวงตาของเยี่ยนป้าเทียนก็แดงก่ำ
เขาสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังของอีกฝ่าย ความเย็นชาก่อนหน้านี้ทั้งหมดก็เป็นแค่การปกป้องตัวเองเท่านั้น
"ท่านทวด……พวกเพชฌฆาตซุ่มซ่อนอยู่นอกสำนัก ไล่ล่าสังหารคนตระกูลเยี่ยนของเราทุกหนแห่ง!"
"หนักกว่านั้น พวกมันยังซื้อตัวพวกคดโกงในสำนักอีก!"
"ในสำนักห้ามศิษย์ฆ่าฟันกันเอง แต่กลับท้าประลองวิทยายุทธ์ได้ เป็นตายตามแต่โชคชะตา!"
"ภายใต้การวางแผนซุ่มโจมตีของพวกมัน ตระกูลเยี่ยนของเราถูกกวาดล้างสิ้น เหลือเพียงข้าฉุนเซี่ยวคนเดียว!"
"แต่ตัวข้าเพียงลำพัง แบกรับทั้งตระกูลเยี่ยนไม่ไหวจริง ๆ !"
"อีกหนึ่งเดือน จะมีการประลองวิทยายุทธ์ที่ตำหนักหลิงเฟิง รวมถึงเขาหลิงซีด้วย ศิษย์เก้าชีพจรภายใต้ตำหนักหลิงเฟิงต้องเข้าร่วมประลองกันหมด!"
"เพื่อสืบสายเลือดตระกูลเยี่ยน ฉุนเซี่ยวได้รับความสนใจจากอาจารย์หลิงเฟิง ได้เข้าฝากตัวเป็นศิษย์สายตรงแล้ว!"
"ตอนนี้เขาหลิงซีของเราไร้ผู้คน หากอีกหนึ่งเดือนให้หลังการประลองวิทยายุทธ์คัดเลือกศิษย์ภายในสามคนไม่ได้ จะถูกถอดชื่อออกอย่างสิ้นเชิง รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของยอดเขาอื่น!"
"เมื่อถึงตอนนั้น สายเลือดตระกูลเยี่ยนของเราก็สูญสิ้นจริง ๆ !"
เยี่ยนฉุนเซี่ยวมองเยี่ยนป้าเทียน พลางร่ำไห้อย่างน่าเวทนายิ่งขึ้น
"ตายหมดแล้วหรือ?"
"ท่านบรรพชนเล่า!"
"สุสานของท่านบรรพชนระดับจินตันตระกูลเยี่ยนไม่ได้กลับคืนสู่แผ่นดินบรรพชน ท่านบรรพชนน่าจะยังมีชีวิตอยู่มิใช่หรือ!"
ในใจของเยี่ยนป้าเทียนเจ็บแปลบ เขาไม่กล้าคิดเลยว่า เด็กอายุสิบเอ็ดสิบสองปี มองดูคนตระกูลตายไปทีละคน ๆ สุดท้ายเหลือเพียงตัวเขาเอง จะสิ้นหวังเพียงไหน
"ท่านบรรพชนยังมีชีวิตอยู่ก็จริง… แต่มีชีวิตเหมือนตายนะขอรับ!"
"สามสิบปีก่อน อายุขัยของท่านบรรพชนก็ถึงขีดสุดแล้ว!"
"เพื่อปกป้องสายเลือดของเรา ท่านใช้วิชาลับผนึกตนเอง แสร้งตายฝังอยู่ใต้เขาหลิงซี กลายเป็นรากฐานสุดท้ายของสายเรา!"
"ท่านบรรพชนว่า หากสายเราเจอวิกฤตใหญ่ อาจปลุกท่านให้ออกรบครั้งสุดท้ายได้!"
"ทว่า ใครจะใจร้ายทำได้เล่า? และหากท่านบรรพชนจากไป เขาหลิงซีก็ต้องล่มสลาย!"