"บรรพชนฉางเซิง ผู้อาวุโสเมื่อครู่เป็นผู้ใดหรือ?"
มองตามเยี่ยนฉุนเซี่ยวที่ถูกนำตัวไป เหอซื่อโหวกับพรรคพวกก็สัมผัสได้ว่าผู้นั้นในชุดคลุมอาบเลือดมีพลังระดับไม่ธรรมดา ต่างอดไม่ได้ที่จะมองเยี่ยนฉางเซิงเชิงถาม
"สิ่งใดไม่ควรถามก็อย่าถาม!"
เยี่ยนฉางเซิงปรายตามองเรียบ ๆ คำเดียวก็ทำให้ทุกคนใจวาบ เก็บงำความอยากรู้ลงทันที
เอ่ยคำอำลาแล้ว ต่างคนก็แยกย้าย
ทว่าเมื่อพวกเขากลับถึงยอดเขาของตน ก็ต้องตกตะลึงอย่างยิ่ง
ผู้นั้นในชุดคลุมอาบเลือด ปรากฏกายขึ้นที่ยอดเขาหลักที่พวกเขาอยู่
ไม่ผิด เป็นยอดเขาหลักที่พวกเขาอยู่ ทุกยอดเขาหลักล้วนมีผู้นั้นในชุดคลุมอาบเลือดอยู่ ใช่ว่ามีเพียงยอดเขาเดียว
ในยามนี้พวกเขายังไม่ทันตระหนักถึงข้อนี้ แต่เมื่อเห็นผู้ที่แม้แต่บรรพชนฉางเซิงยังต้องระมัดระวัง ตอนนี้กลับมาที่ยอดเขาของตน ผู้เฒ่าทุกคนล้วนเครียดในหัวใจ
"ฮ่า ๆ ๆ... ผู้อาวุโส เหตุใดจึงมาที่นี่?"
"เมื่อมาถึงแล้ว จะยืนอยู่ที่นี่ทำไม? เชิญขึ้นนั่งด้านบนเถิด!"
บนฟากฟ้าของยอดหลอมศาสตรา มีเมฆดำปกคลุมตลอดทั้งปี ผู้บรรลุเสวียนเลี่ยน เป็นอาจารย์ของเยี่ยนจือเซี่ย เพิ่งกลับถึงยอดหลอมศาสตรา มองไปไกลก็เห็นว่าทั่วทั้งยอดหลอมศาสตราเต็มไปด้วยผู้คน
บนยอดหลอมศาสตรากำลังจัดงานประลองหลอมศาสตรา ทุกคนกำลังชมการประลอง และผู้นั้นในชุดคลุมอาบเลือดก็โดดเด่นอยู่ในฝูงชน
เขาไม่กล้าชักช้า รีบเข้าไปทักทาย
"นำทางไป!"
ได้ยินดังนั้น ผู้นั้นในชุดคลุมอาบเลือดก็ไม่พูดพล่าม ตามเขามายังหน้าโถงใหญ่ยอดหลอมศาสตรา
"ผู้อาวุโสเชิญนั่ง!"
ผู้บรรลุเสวียนเลี่ยนเอาใจใส่ด้วยความระมัดระวัง
หน้าโถงใหญ่มีเก้าอี้สามตัว เป็นที่นั่งของเขากับผู้เฒ่าอีกสองท่าน ตอนนี้ผู้เฒ่าอีกสองท่านนั่งอยู่แล้ว เขาจึงยกที่นั่งของตนให้ พลางสั่งให้ศิษย์ยกที่นั่งเพิ่ม
"เสวียนเลี่ยน นี่เจ้า?"
ภาพนี้ ดึงดูดความสนใจของผู้เฒ่าอีกสองท่านข้าง ๆ อย่างเฉินเชียนฉุยกับเถี่ยควางซือ ต่างถามอย่างอดไม่ได้
"ถามให้น้อย ฐานะผู้อาวุโสไม่สะดวกเปิดเผย!"
เสวียนเลี่ยนถลึงตา คำเดียวทำให้ทั้งคู่ชะงัก และยังได้รับการยอมรับจากผู้นั้นในชุดคลุมอาบเลือดด้วย
ไม่นาน เขาก็นั่งลงตาม