"นี่คือของวิเศษข้อห้าม หลอมรวมเป็นดาบ?"
กลุ่มคนล้อมอาจารย์หลิงเฟิงไว้ จับจ้องดาบที่ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นในมือของเขา รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าบนดาบมีผนึกห้ามนับหมื่น ซับซ้อนและน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
"ข้าขอดูหน่อย..."
อาจารย์ฮั่นไห่ยื่นมือออกไปหมายจะรับดาบเล่มนั้น
แต่ทันใดนั้น ตัวดาบก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสว่างนับหมื่นสายปกคลุมทั่วฟ้าดิน ห้วงมิติบิดเบี้ยว ดาบเล่มนั้นหายวับไปต่อหน้าต่อตาเหล่าอาจารย์
"เกิดอะไรขึ้น?"
ทุกคนตกตะลึง แม้แต่อาจารย์หลิงเฟิงก็ยังอดไม่ได้ที่สีหน้าจะเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
……
ในขณะนั้น ณ สุสานตระกูลเยี่ยน เรื่องน่าสะพรึงกลัวกำลังบังเกิด!
"หลิงเอ๋อร์!"
"ฉางเซิง!"
ภายใต้สายตาจับจ้องของเหล่าสมาชิกตระกูลเยี่ยนทั้งหมด ม่านหมอกสีดำกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าพวยพุ่งเข้าไปในห้องลับฝึกตนของเยี่ยนฉางเซิง
ท่านปู่และสวีจือเหยาร้องอุทานด้วยความตกใจ สังหรณ์ว่าเรื่องร้ายกำลังจะเกิดขึ้น ทั้งสองพุ่งตรงไปยังห้องลับ
สมาชิกตระกูลคนอื่นๆ ได้สติก็รีบพุ่งตามเข้าไป
แต่เมื่อเข้าใกล้ห้องลับได้ครู่หนึ่ง ความรู้สึกเย็นยะเยือกก็แผ่ซ่านเข้ามา ทุกคนหยุดฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว
เลือนรางตรงหน้า ราวกับมีอสูรร้ายนับไม่ถ้วนอ้าปากกว้างรอพวกเขาอยู่ ราวกับมีงูพิษนับไม่ถ้วนจ้องมองพวกเขา ขอเพียงกล้าก้าวไปอีกก้าว ก็จะถูกกลืนกินในพริบตา
"หลิงเอ๋อร์... หลิงเอ๋อร์ของข้า!"
สวีจือเหยาสีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน ฝืนข่มความหวาดกลัวหมายจะเข้าไป
"ฉางเซิง... เกิดอะไรขึ้น?"
ท่านปู่ไม่สนใจสิ่งใดอีก ฝืนก้าวเท้าออกไปหมายจะพุ่งเข้าไป
"หยุด..."
"ลูกหลานตระกูลเยี่ยนฟังคำสั่ง ห้ามก้าวเข้าไปอีกแม้แต่ก้าวเดียว!"
"ตระกูลเยี่ยนของข้าต่อสู้เพื่อสรรพชีวิต กรรมทั้งปวง คำสาปสวรรค์ พิษแห่งปฐพี ข้าเยี่ยนหลิงเสวี่ยรับไว้เพียงผู้เดียว!"
"ต่อให้ต้องพบพันภพหมื่นกัลป์ ตกต่ำชั่วนิรันดร์ ข้าเยี่ยนหลิงเสวี่ยจะหวาดกลัวอันใด?"
ทันใดนั้น เสียงเยียบเย็น หยิ่งทะนง เปี่ยมด้วยอำนาจที่ไม่อาจโต้แย้งได้ก็ดังขึ้น ทุกคนราวกับถูกตรึงอยู่กับที่
"ฆ่า..."
เสียงโห่ร้องสังหารที่สะเทือนฟ้าดินดังตามมา สุสานตระกูลเยี่ยนทั้งผืนพลันมืดมิดในชั่วพริบตา