"เยี่ยนฉุนเซี่ยว เจ้ากล้าดี!"
ศิษย์สายในทั้งสามตะลึงงัน เยี่ยนฉุนเซี่ยวในสายตาพวกเขาเป็นแค่เด็กอมมือ คาดไม่ถึงว่าจะกล้าลงมือกับพวกตน
ทว่ายังไม่ทันได้หยุดยั้ง ก็รู้สึกถึงพลังราวกับภูเขาถล่มทลาย
"ตูม……"
"โครม โครม โครม……"
เยี่ยนฉุนเซี่ยวพุ่งเข้าใส่ทั้งสาม ไม่เก็บซ่อนอีกต่อไป พลังปราณขั้นสูงสุดของระดับก่อนฟ้าปะทุออกมาอย่างเต็มที่
ฝ่ามือคู่ผลักออก พลังปราณป้องกันแห่งขั้นก่อนฟ้าก่อตัวดุจเป็น tangible ประหนึ่งขุนเขาใหญ่กระแทกใส่ร่างทั้งสามอย่างจัง ทำให้พวกเขากระเด็นลอยละลิ่ว
ทรวงอกยุบตัว ร่างยังกลางอากาศไม่ทันตกถึงพื้น ก็อ้าปากกระอักเลือดสดพุ่งพรวด
"ว่าพวกเจ้าขยะยังไม่เชื่อ ยี่สิบกว่าแล้วยังสร้างฐานไม่ได้ ยังกล้ามาเล่นบทตีหัวเข้าบ้านต่อหน้าข้า!"
"ฟังให้ดี ข้าอายุสิบสอง เด็กแสบคนหนึ่ง ไม่รู้กฎเกณฑ์ ไม่ผิดกฎ นั่นคือที่ศิษย์อีกแปดสาขาพูดไว้!"
"ไม่ยอม ก็ไปฟ้องผู้อาวุโสจัดการพวกเขาสิ!"
พอทั้งสามร่วงถึงพื้น เยี่ยนฉุนเซี่ยวก็กระโจนเข้าใส่ เตะอีกคนละที เหยียบหน้าพวกเขาโดยตรง ทิ้งรอยเท้าเล็ก ๆ ไว้คนละรอย
"เฮือก……"
ภาพนี้ทำให้ผู้คนรอบข้างฮือฮาลั่น
คนที่มุงดูอึ้งไป! พวกเด็กหนุ่มที่คอยหาเรื่องก่อนหน้านี้ก็ตาค้างเช่นกัน!
แม้แต่คนที่คอยสังเกตการณ์อย่างลับ ๆ ในตอนนี้ก็ราวกับถูกสายฟ้าฟาด ใบหน้าตื่นตระหนกราวกับเห็นผี
ไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กกำพร้าตระกูลเยี่ยนที่เสื่อมถอยจะน่าสะพรึงถึงเพียงนี้
เขาเพิ่งอายุสิบสอง แต่กลับแสดงพลังขั้นสูงสุดของระดับก่อนฟ้าออกมา อีกทั้งยังจัดการขั้นสูงสุดสามคนได้โดยไร้แรงต้านทาน
แม้จะมีสงสัยเรื่องการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว แต่พลังเช่นนี้ก็มากพอจะสะเทือนทั้งวงได้แล้ว
"น้องฉุนเซี่ยวตีดี!"
"พี่ฉุนเซี่ยวเก่งนัก ต้องตีพวกปากเสียให้ตาย!"
……
เหล่าเด็กในตระกูลเยี่ยนเห็นเหตุการณ์ ล้วนถอนหายใจเฮือกใหญ่ ความโกรธอัดแน่นในอกระบายออกผ่านการกระทำของเยี่ยนฉุนเซี่ยว
หากไม่ใช่เพราะท่านอาเล็กสั่ง ให้ปิดบังพลัง ห้ามก่อเรื่องก่อนการอภิปรายเต๋า เมื่อครู่พวกเขาลงมือเองแล้ว
ท่านปู่แห่งตระกูลเยี่ยนและคนอื่น ๆ เห็นภาพนี้ ใจก็ไม่รู้สึกอึดอัดอีกต่อไป
เมื่อเห็นท่าทีของคนเหล่านี้ต่อคนตระกูลเยี่ยน พวกเขาก็โกรธเช่นกัน