“ท่านบรรพชนเยี่ยนกล่าวมาเช่นนี้ได้อย่างไร มายังสำนักสวรรค์ของข้า จะให้ท่านบรรพชนเยี่ยนเป็นเจ้ามือเลี้ยงได้เยี่ยงไร?”
“อย่าได้สนใจเลย ท่านบรรพชนเยี่ยนโปรดลิ้มรสสุราชั้นเลิศแต่เพียงผู้เดียวก็พอ!”
“หากน้ำทิพย์นี้ไม่เพียงพอ สุดวิสัยก็เพียงหาหนทางสรรหาสิ่งบรรณาการมาเพิ่มเท่านั้น ข้าจะนำอีกสามไหออกมาให้!”
เซวี่ยตี้จื่อโบกมือพร่ำ ปฏิเสธไม่หยุด พลางหมายจะต้อนรับเยี่ยนฉางเซิงต่อไป
ทว่าเยี่ยนฉางเซิงหาได้สนใจเขาไม่ ตั้งจิตดำดิ่งลงในสมอง มาที่หน้าระบบ เปิดร้านค้าระบบขึ้นมา ค้นพบหมวดหมู่สรรพโอชะ
ก่อนหน้านี้ เรื่องอาหารการกินนั้น เขามิได้คิดอะไรมาก ทว่าบัดนี้ เมื่อประจักษ์แจ้งกับเนตร ก็เห็นซุปเปอร์ชั้นยอดและสุราชั้นหนึ่งเรียงรายเต็มตา อดมิได้ที่ใจจะหวั่นไหวยิ่งนัก
สรรพาหารทุกอย่างในนี้ มิเพียงโอชาเท่านั้น หากยังมีส่วนช่วยในการบำเพ็ญตบะอีกด้วย
หากแต่เพียงว่า ราคาช่างสูงล้ำเกินนัก
สรรพโอชะทั้งปวง ล้วนแบ่งเป็นสามระดับเก้าชั้น
ในนั้น น้ำทิพย์โลหิต หยั่งรากอยู่ในชั้นกลางแห่งระดับสามัญ ลำพังราคาก็สูงถึงหนึ่งร้อยล้านแต้มระบบต่อหนึ่งไห
สิ่งใดที่อยู่ในระดับเดียวกันนี้ ยังมีสุราวานรวิเศษ สุราบุปผานานาพันธุ์ สุราวิญญาณหมื่นพิษ และอีกมายา
นอกเหนือจากสุราวิเศษ ยังมีสรรพาหาร ดังเช่น เนื้อดิบกวางเทพ เนื้อเฉือนมังกรวิหค ปิ้งย่างปักษาอมตะ เป็นต้น
แม้เพียงชื่อแห่งอาหารเหล่านี้ ก็ทำให้เยี่ยนฉางเซิงสูดลมปราณเยือกเย็นเข้าไปในอกเฮือกหนึ่ง ราคาก็ทำให้จิตสังเวชสั่นระรัว
ทุกสิ่งทุกอย่างที่กล่าวมานี้ กลับมีราคาต่ำสุดถึงหนึ่งร้อยล้านแต้ม
สัตว์เทพสัตว์วิญญาณขั้นจินตัน กลับถูกจัดให้เป็นเพียงอาหารชั้นล่างแห่งระดับสามัญ ปราณจื่อฝู่อยู่ชั้นกลาง ปราณหยวนอิงอยู่ชั้นสูง
ผู้ทรงอิทธิฤทธิ์เหล่านี้กลับกลายเป็นเพียงเสบียงอาหาร รายการอาหารอันบ้าคลั่งนี้ ยังจะกล้าหาญเกินไปกว่านี้ได้อีกหรือไม่?
เมื่อเห็นรายชื่ออาหารเหล่านั้นแจ่มแจ้ง แม้นแต่เยี่ยนฉางเซิงยังอดใจสั่นระรัวมิได้ เกิดความรู้สึกดั่งยายแก่หลิ่วเข้าชมสวนดอกไม้ในวังหลวง