"ฉางเซิง ผ่านมาสามวันแล้ว เด็กพวกนั้นจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"
"ข้าเป็นห่วงจริง ๆ!"
ที่เขาหลิงซี ในแปลงสมุนไพรที่เพิ่งจัดเตรียมเสร็จ เยี่ยนฉางเซิงกำลังใช้น้ำหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณรดดิน เพื่อฟื้นฟูชีพจรวิญญาณใต้แปลงสมุนไพรนั้นให้สมบูรณ์
ท่านปู่เดินตามหลังเขาอยู่ เอ่ยถามอย่างอดไม่ได้
ไม่ต้องสงสัยเลย การอภิปรายเต๋าแห่งเก้ายอดเขาเมื่อสามวันก่อน แม้ผลสรุปจะอึมครึม แต่นับว่าจบลงแล้ว
แต่ละสาขาที่จับจ้องเขาหลิงซีมาตลอด ก็เพราะการอภิปรายเต๋าครั้งนี้ จำต้องยอมให้ตระกูลเยี่ยนยึดครองเขาหลิงซีต่อไป
แต่หลังจากจบการอภิปรายเต๋าเมื่อสามวันก่อน ทุกคนกลับมาแล้ว แต่เยี่ยนเป่ย เยี่ยนสวิน เยี่ยนตาน เยี่ยนสวี่ และเยี่ยนหมิงกลับถูกแต่ละสาขาชิงตัวไป ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยกลับมา
"วางใจเถิดท่านปู่ ข้าบอกแล้ว แต่ละสาขาเป็นเพียงการแย่งชิงสู่ขอ มิใช่การแย่งชิงคน!"
"อีกอย่าง ต่อให้เป็นการแย่งคนก็ไม่เป็นไร มิใช่ความแค้นที่ไม่อาจพบหน้าได้ ไร้กังวล!"
เยี่ยนฉางเซิงส่ายหน้ายิ้ม
"แต่ข้าไม่เคยวางใจเลย!"
"ได้ยินว่าช่วงไม่กี่วันนี้ อีกแปดสาขายังจัดการอภิปรายเต๋าแปดสาขา ข้าเห็นพวกเขาล้วนเตรียมการเพื่อสิ่งนี้ มิได้มีเจตนาผูกสัมพันธ์สู่ขอ!"
"แต่ละสาขาจะมองตระกูลเยี่ยนข้าขึ้นจริงหรือ จะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลเยี่ยนข้าหรือ?"
ท่านปู่ไม่มั่นใจนัก อันที่จริงตระกูลเยี่ยนในตอนนี้อ่อนแอนัก แม้แต่ระดับสร้างฐานสักคนก็ไม่มีให้เห็น
กลับไปมองสาขาอื่น ไม่ว่าเขาใดล้วนมีบรรพชนจินตันคุมอยู่ โดยเฉพาะที่เขาชิงหลานนั้น มีเจิ้งชิงซื่อผู้เป็นอาจารย์ขั้นจื่อฝู่ประทับอยู่ รากฐานแข็งแกร่งยิ่ง
"ท่านปู่ เชื่อข้าเถิด พวกเขาจะแต่งเชื่อมสัมพันธ์ และจะคัดเลือกสตรีที่งามตรึงที่สุดจากแต่ละสาขามาแต่งกับตระกูลเยี่ยนข้า!"
เยี่ยนฉางเซิงเลิกคิ้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความมั่นใจ
ขณะกำลังสนทนา ท้องนภากระจ่างมีแสงรุ้งพุ่งมาจุดหนึ่ง
"ผู้น้อยม่อเกาซาน ขอคารวะเขาหลิงซีและท่านปู่แห่งตระกูลเยี่ยน!"
"ตามบัญชาจากผู้อาวุโสทั้งสาม นับแต่วันนี้เป็นต้นไป ผู้น้อยเป็นผู้พิทักษ์เส้นทางแก่บุตรสวรรค์ตระกูลเยี่ยน เยี่ยนฉุนเซี่ยว!"