"พี่ฉุนเซี่ยว!"
"น้องฉุนเซี่ยว?"
ท่ามกลางสายตาจับจ้องของเหล่ารุ่นเยาว์ตระกูลเยี่ยน ผู้ที่เอ่ยวาจามิใช่ใครอื่น หากคือเยี่ยนฉุนเซี่ยว
"ไปเถิด ตามหาหนทางของพวกเจ้าเอง!"
เยี่ยนฉุนเซี่ยวหยุดฝีเท้า หันมามองทุกคน
"พี่ฉุนเซี่ยว หนทางของคนพวกนั้นคืออะไร?"
"หรือเป็นการแย่งชิงผลเต๋าของพี่ฉิงเอ๋อ?"
เยี่ยนหมิงขมวดคิ้ว เอ่ยด้วยความขุ่นเคือง
"ย่อมไม่ใช่!"
"หนทางของพวกมัน มีเพียงหนึ่งเดียว...คือหนทางตาย!"
เยี่ยนฉุนเซี่ยวส่ายศีรษะ พอสิ้นเสียง เขาทั้งร่างก็กลายเป็นแสงกระบี่พุ่งทะยานออกไปในพริบตา
"เคร้ง..."
"หึ่งๆๆ..."
ชั่วขณะ เสียงกระบี่ดังก้องไปทั่วทุกทิศ
ท่ามกลางสายตาของเหล่ารุ่นเยาว์ตระกูลเยี่ยนและผู้คนนับพันที่อยู่รายรอบ เยี่ยนฉุนเซี่ยวไล่ตามคนกลุ่มนั้นไปทันอย่างรวดเร็ว
"ฆ่า..."
ไม่มีคำพูดฟุ่มเฟือย เพียงคำเดียวจากปากเยี่ยนฉุนเซี่ยว ร่างกายก็อาบไปด้วยแสงกระบี่ กระบี่ปราณนับไม่ถ้วนพุ่งออกไปสังหารคนกลุ่มนั้น
"เยี่ยนฉุนเซี่ยว เจ้ากล้าดียังไง!"
เวลานี้ เยี่ยนฉุนเซี่ยวไม่ได้โดดเด่นแค่ในสำนักใต้ หากแต่มองทั่วทั้งสำนักจื่อหลิง ก็เป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
เหล่าศิษย์สำนักจื่อหลิงจำเขาได้ทันที เมื่อเห็นเขาลงมือ สีหน้าพวกนางก็แปรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ต่างพากันเดือดดาล ทว่าก็ไม่สามารถหลบเลี่ยงได้
ชั่วขณะ ทุกคนหยุดฝีเท้า ใช้ทุกวิถีทางเพื่อต้านทานกระบี่ปราณอันแหลมคมที่พุ่งเข้ามาจากรอบกายเยี่ยนฉุนเซี่ยว
"ตูมตาม..."
เสียงกัมปนาทดังก้องสูงขึ้นไปในอากาศ สะท้อนไปทั่วหมู่ตำหนักโดยรอบ
"ฟืด...ฟืด..."
"เคร้ง...เคร้ง..."
ตามมาติดๆ เสียงของวิเศษแตกสลายและเสียงกระอักเลือดจากบาดเจ็บสาหัสดังระงมไม่ขาดสาย
เพียงชั่วพริบตา ก็มีศิษย์หลายสิบคนถูกเยี่ยนฉุนเซี่ยวทำลายของวิเศษจนบาดเจ็บกระอักเลือดลอยละลิ่วไป
เผชิญหน้ากับความพ่ายแพ้ของคนเหล่านี้ เยี่ยนฉุนเซี่ยวไม่ปรานีแม้แต่น้อย ตั้งใจจะสังหารให้ตาย
ทว่าช่วงเวลาสำคัญ ลำแสงสีม่วงก็แวบผ่าน พาศิษย์ทุกคนที่ใกล้ตายหายไปจากที่นั้น
ชั่วขณะ ศิษย์สำนักจื่อหลิงกว่าร้อยที่ติดตามเยี่ยนฉิงเอ๋อไป เหลือเพียงครึ่งเดียว