นครสวรรค์ดับสูญได้ชื่อเพราะเทียนเหรินดับสูญ ณ ที่แห่งนี้ ส่วนสำนักสวรรค์สถาปนาขึ้นเพราะได้รับช่วงสืบทอดส่วนหนึ่งจากเทียนเหริน
เขากระบี่ของสำนักสวรรค์สูงถึงพันจั้ง เมื่อมองจากระยะไกลประหนึ่งกระบี่สวรรค์ที่วางตัวขวางทิศตะวันออกและตะวันตกไกลสุดสายตา เรียกได้ว่าเป็นเทือกเขาต่อเนื่อง
เบื้องล่างธารน้ำไหลเชี่ยว เม็ดทรายสีแดงฉานในลำน้ำสะท้อนแสงอาทิตย์ ทำให้ทั่วทั้งสายน้ำแดงราวกับโลหิต ยามมองดูยิ่งใหญ่งดงามนัก
ภาพนี้ประหนึ่งกระบี่ถูกชักออกจากฝัก นำพามาซึ่งสายน้ำโลหิตถั่งโถม
ณ ทางเข้าเขาสำนักสวรรค์ บัดนี้มีศิษย์หนุ่มสาวกว่าพันคนมารวมกัน ล้วนเป็นศิษย์จากสามสำนักเจ็ดสิบสองวิถีแห่งแคว้นไท่เสวียน ต่างมีจุดมุ่งหมายเดียวกับเยี่ยนหลิงเอ๋อและพรรคพวก คือมาเข้าร่วมงานเลี้ยงทะเลโลหิต
ที่เรียกว่าสามสำนักหมายถึงสามวิถีผู้บรรลุอมตะ ได้แก่ สำนักไท่เสวียน สำนักจื่อหลิง และสำนักปราบมาร ส่วนเจ็ดสิบสองวิถีคือสำนักที่ไม่มีผู้บรรลุอมตะ แต่ก็แข็งแกร่งยิ่งนัก
สำนักสวรรค์นี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น
วิถีเหล่านี้ ทุกครั้งที่ถ้ำสวรรค์ทะเลโลหิตเปิดต่างได้รับสิบที่นั่ง
บัดนี้ศิษย์ระดับก่อนฟ้าที่ได้ที่นั่งมารวมตัวกัน ทั่วทุกหนแห่งอบอวลด้วยกลิ่นอายสังหาร
โลกบำเพ็ญเพียรต่างเป็นศัตรูกันนับไม่ถ้วน แม้แต่ศิษย์สำนักจื่อหลิงผู้รักษาตัวเสมอมา เมื่อมาถึงที่นี่ก็ถูกจับจ้องด้วยแววตาอาฆาตมากมาย
รวมถึงสองเผ่าอสูรก็ไม่ต่างกัน
แม้แต่ตระกูลเยี่ยนก็ถูกปกคลุมด้วยเจตนาสังหารเช่นกัน
"พวกนี้เป็นบ้าอะไรกัน ตระกูลเยี่ยนข้าไม่เคยยั่วยุใคร มีสองเผ่าอสูรอยู่ข้าง ๆ แถมยังมีศิษย์สำนักจื่อหลิงอีกตั้งกลุ่ม ไฉนพวกมันจึงจ้องจับผิดตระกูลเราโดยเฉพาะ"
เยี่ยนหมิงสังเกตเห็นเจตนาสังหารที่พุ่งเป้ามายังตระกูลเยี่ยน ถึงกับขมวดคิ้ว
"พูดให้น้อย ที่นี่ไม่ใช่สำนักจื่อหลิง ไม่มีใครตามใจพวกเรา!"
"คนพวกนี้ไม่ใช่พวกที่ยั่วยุได้ง่าย!"
ด้านข้าง เยี่ยนจือฮว่าเอ่ยเสียงต่ำ สาวกตระกูลเยี่ยนคนอื่นที่อยากพูดจึงรีบหุบปาก
"กลัวอะไรกัน ท่านอาเล็กบอกแล้วว่าระดับใต้สร้างฐานพวกเราไร้เทียมทาน ถ้าไม่ไหวก็สู้กันใหญ่!"
เยี่ยนหมิงเชิดหน้า เต็มไปด้วยความหยิ่งยโส