งานเลี้ยงทะเลโลหิตแม้มีคำว่างานเลี้ยง แต่แท้จริงไม่เกี่ยวกับการกินดื่มเลย
หากให้พูดให้ถูก นี่คือมหกรรมแห่งโชควาสนา
ส่วนลึกของประตูมังกรคือโลกสีเลือด เบ้าหลอมยักษ์กลายสภาพเป็นหน้าผาสูงหมื่นจั้ง ทำให้ทุกคนที่มาเยือนดูเล็กจ้อยนัก
“ทุกท่าน... นี่คือสมบัติล้ำค่าประจำสำนักของสำนักสวรรค์ของข้า ผาหมึกทะเลโลหิต เดิมเป็นสถานที่ปลีกวิเวกของบรรดาผู้อาวุโสสำนักสวรรค์ แต่เมื่อใดที่ถ้ำสวรรค์ทะเลโลหิตเปิด ตระเตรียมพร้อม ก็จะเปิดให้บุคคลภายนอกเข้า”
“ทุกท่านโปรดดู เบื้องล่างผามารนี้ ทุก ๆ หนึ่งร้อยจั้งจะมีแท่นเต๋าหนึ่งแท่นสำหรับพินิจบำเพ็ญ มีทั้งหมดหนึ่งร้อยแท่น ทุกท่านโปรดสัมผัสด้วยตนเองเถิด!”
ศิษย์สำนักสวรรค์นำพาผู้คนเข้าสู่แดนลับประตูมังกร และแนะนำทุกสิ่งเบื้องล่างหน้าผาเบ้าหลอมให้ผู้คนฟัง
ผู้คนมองตามสายตาของเขาไปเห็นหน้าผาสูงลิบหมื่นจั้งเต็มไปด้วยสีเลือด ไม่อาจมองเห็นอะไรได้เลย ส่วนเบื้องล่างนั้นทุกหนึ่งร้อยจั้งก็มีเสาหินหนึ่งต้น
บนเสาหินวางเบาะปูหลินไว้ เห็นได้ชัดว่าเป็นตำแหน่งของบรรดาผู้อาวุโสสำนักสวรรค์ใช้สำหรับนั่งสมาธิบำเพ็ญ
ยิ่งเป็นตำแหน่งใกล้ตรงกลาง เสาก็ยิ่งสูง
ตามด้วยเงาร่างหลายสายพุ่งออกไป ตำแหน่งกลางที่สูงที่สุดเก้าตำแหน่งถูกยึดครองตามลำดับ
“ไปกันเถิด ทางเราทางนี้!”
สองพี่น้องตระกูลเจียงเรียกเหล่าศิษย์สำนักใต้ แล้วไม่นานก็มาถึงแถวเสาหินด้านซ้ายที่ค่อนข้างต่ำ
พวกเขามีกันกว่าสี่สิบคน แท่นเต๋าแถวนี้พอเหมาะแก่พวกเขา
เพิ่งเข้าใกล้แท่นเต๋า ทุกคนพลันรู้สึกประหลาดราวกับมองเห็นภาพปรากฏขึ้นบนหน้าผานั้นเลือนราง
และเมื่อทุกคนก้าวขึ้นสู่เสาหินแท่นเต๋าตามกันแล้ว ภาพนั้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
“นี่... เป็นสตรีผู้หนึ่งหรือ?”
เยี่ยนจือฮว่าเป็นพี่สาวใหญ่ในหมู่รุ่นเยาว์ของตระกูลเยี่ยน วิชาที่นางฝึกฝนสืบทอดมาจากคัมภีร์ลับหมื่นธรรมที่เยี่ยนฉางเซิงมอบให้ เป็นเคล็ดล้ำเลิศบทหนึ่งนามว่า "คัมภีร์วาดเขียน"
ครั้นขึ้นนั่งบนแท่นเต๋า นางก็เห็นในหน้าผาปรากฏสตรีผู้หนึ่งสวมชุดกระโปรงยาว กำลังวาดเขียนอะไรบางอย่างอยู่หน้าโต๊ะ
นั่นคือภาพของชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง ไม่อาจนับว่าหล่อเหลา ดูธรรมดา แต่แฝงไว้ด้วยจิตวิญญาณ
“แค่ก ๆ ๆ...”