“หืม? คุณหนูคนนี้อยากร่วมวงพนันหินหยกเหรอ?”
ไทสันเห็นหญิงสาววัยเยาว์ผู้มีรูปโฉมงดงามราวนางเซียนยกป้ายขึ้น ดวงตาก็เป็นประกายทันที ก่อนรีบสั่งให้คนไปเชิญเธอมา
เมื่อแขกในงานเห็นซูชิงเหยียนยกป้าย ต่างก็พากันประหลาดใจ
“คุณหนูตระกูลซูเหรอ? ทำไมถึงมาร่วมวงพนันหินหยกล่ะ?”
“เด็กแค่นี้จะไปรู้อะไรเรื่องพนันหินหยก คงแค่อยากฉวยโอกาสนี้มาอวดโฉมต่อหน้าคนอื่นเท่านั้นแหละ!”
“แต่อวดโฉมคราวนี้ไม่ใช่เรื่องถูก ๆ เลยนะ หินหยกของไทสันเริ่มต้นผ่าครั้งละ 5 ล้าน ไม่ใช่ใครก็จ่ายไหวหรอก...”
“นั่นสิ ถ้าผ่าแล้วได้เศษหยกติดมาบ้างก็ยังถือว่าโชคดี แต่ถ้าโชคร้ายก็ได้แค่หินไร้ค่า เงินหลายล้านก็ละลายหายไปเปล่า ๆ”
“ได้ยินมานานแล้วว่าตระกูลซูมีลูกสาวคนสำคัญ ทุกคนในบ้านรักและทะนุถนอมราวกับสมบัติล้ำค่า วันนี้ได้เห็นกับตาแล้วจริง ๆ ถึงขั้นตามใจให้ทำอะไรตามอำเภอใจ แถมยังพาพี่ชายมาคุ้มกันตั้งสองคน”
พี่ชายทั้งสองที่ถูกพูดถึงกำลังนวดขมับอย่างปวดหัว ในใจบ่นว่าน้องสาวตัวแสบเล่นงานเข้าให้แล้ว แต่ไม่ว่าเธอจะคิดอะไรอยู่ ขอแค่เล่นสนุกก็พอ เงินแค่นี้ไม่ใช่ปัญหา
ตอนซูชิงเหยียนเดินผ่านทีมประเมินหินของตระกูลลู่ เธอก็เห็นลู่ถิงเฉิน ฝ่ายนั้นเองก็คงนึกไม่ถึงว่าเธอจะเข้าร่วมวงพนัน ดวงตาดำลึกราวหมึกวูบไหวด้วยแสงบางอย่างที่ยากจะอ่านออก