สองทุ่ม การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 11 คนทยอยขึ้นเวทีร้องเพลง เสียงเชียร์ของแฟน ๆ ในงานดังขึ้นเป็นระยะ ตอนแรกอวี๋ปินฟังอย่างตื่นเต้น แต่พอฟังไปได้ไม่กี่เพลงก็เริ่มเหนื่อย รู้สึกว่าแต่ละเพลงคล้ายกันไปหมด การแสดงสดของนักร้องก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรนัก ฟังเพลงที่ปรับเสียงเรียบร้อยแล้วผ่านแอปยังจะดีกว่าเสียอีก
จนกระทั่งผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้ายขึ้นเวที เขาถึงค่อยกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาหน่อย ไม่ใช่เพราะเธอมีอะไรพิเศษ แต่ตั้งแต่เธอปรากฏตัว สายตาก็คอยเหลือบมองท่านประธานอยู่เป็นระยะ ราวกับหวังให้ท่านประธานหันมามองสักครั้ง
สวี่มู่เวย? ทำไมชื่อถึงคุ้นหูจังนะ? เดี๋ยวก่อน เธอคือลูกบุญธรรมที่ตระกูลซูรับมา เป็นน้องสาวของคุณซูไม่ใช่เหรอ?
“ท่านประธานลู่...”
อวี๋ปินหันไป ก็เห็นลู่ถิงเฉินกำลังตั้งใจดูกราฟหุ้นบนแท็บเล็ตตรงหน้า ตั้งแต่ต้นจนจบไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองเวทีที่อยู่ตรงหน้า คนที่ทำงานได้ท่ามกลางเสียงอึกทึกขนาดนี้ คงมีแค่คนประหลาดอย่างท่านประธานลู่ที่มีสมาธิแข็งแกร่งจนน่ากลัวสินะ