กู้หม่านยกแผ่นหินที่ขวางอยู่หน้ารางรับน้ำออก
ซ่า!
สายน้ำจากแม่น้ำไหลผ่านตะแกรงกรองโลหะ ก่อนพุ่งไปตามท่อเหล็กส่งกำลังยาว 20 เมตรลงสู่ที่ต่ำ แล้วพุ่งออกมาจากใต้ตัวปั๊ม
กู้หม่านจ้องสายน้ำอยู่ครู่หนึ่ง พอความเร็วเพิ่มขึ้นก็เหยียบวาล์วระบายน้ำ
วาล์วปิดลงฉับพลัน
สายน้ำที่กำลังทะลักอยู่ในท่อเหล็กถูกหยุดกึก ท่อทั้งเส้นสั่นสะเทือนตามไปด้วย
เสียงกระแทกทุ้มต่ำดังก้องไปไกลตามท่อเหล็ก
แรงดันจากการกระแทกดันวาล์วด้านในให้เปิดออก บีบน้ำจากแม่น้ำส่วนหนึ่งเข้าไปในถังแรงดันสีแดง แล้วดันต่อไปยังท่อยางสีดำที่ทอดไปยังหุบเขา
พอแรงดันคลายลง วาล์วระบายน้ำก็ปิดกลับเข้าที่ สายน้ำก้อนใหญ่พุ่งออกมาอีกครั้งและไหลกลับลงสู่ปลายน้ำ
กู้หม่านลองเหยียบซ้ำอีกหลายครั้ง
หลังจากนั้นเขาก็ปล่อยมือ แต่วาล์วยังคงทำงานต่อ เปิดปิดซ้ำไปมาได้เอง
น้ำจากแม่น้ำไหลลงมา วาล์วปิด ท่อเหล็กกระแทกดังสนั่น
ทุกครั้งที่ดัง น้ำส่วนหนึ่งจะถูกดันเข้าไปในท่อยางส่งน้ำ
“มันทำงานแล้วจริง ๆ!” อาหนิวหมอบอยู่ข้างแท่นหิน ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลน
กู้หม่านเดินตรวจรอบตัวปั๊ม ยืนยันว่าข้อต่อทุกจุดไม่มีน้ำรั่วแล้ว จึงค่อย ๆ เปิดวาล์วปิดที่เชื่อมไปยังหุบเขา
ตึง!
น้ำส่วนหนึ่งถูกดันเข้าไปในท่อยาง
ตึง!
น้ำอีกส่วนหนึ่งตามเข้าไป
น้ำที่ส่งออกไปแต่ละครั้งมีไม่มาก แต่ตราบใดที่แม่น้ำยังไหล เครื่องนี้ก็ทำงานได้ไม่หยุด
สายน้ำกำลังไต่ไปตามท่อยาว 600 เมตร มุ่งหน้าเข้าสู่หุบเขาทีละน้อย
ทั้งสองเดินกลับไปตามร่องที่ยังไม่ได้กลบดิน
ระหว่างทาง ทุกครั้งที่ผ่านข้อต่อ กู้หม่านจะย่อตัวลงตรวจดู ท่อยางสีดำค่อย ๆ พองขึ้น ข้อต่อหลายจุดก็ไม่มีน้ำซึมออกมา
เมื่อมาถึงส่วนในสุดของหุบเขา ท่อน้ำเข้าของสระยังไม่มีความเคลื่อนไหว