ช่างฝีมือวันสิ้นโลก: สังหารสิ่งลี้ลับ เสริมแกร่งสรรพสิ่ง

ตอนที่ 176 ประดิษฐ์กระบี่ใหญ่หนักสี่สิบกิโลกรัมด้วยมือเปล่า

7 นาที· 1.6K คำ

【ห้วงชะลอสุดขีด·สะสมแรงรอจังหวะ】

รุกเร็วไล่บี้ต่อเนื่อง จนคู่ต่อสู้เริ่มไล่ตามกระบี่ไปโดยไม่รู้ตัว จังหวะต่อเนื่องครั้งถัดไปก็เปลี่ยนฉับพลัน

กระบี่ก่อนหน้าเพิ่งเก็บกลับ แรงยังค้างอยู่ที่เอว หน้าท้อง และแผ่นหลัง พอเห็นว่ากำลังจะฟันลงมา กลับไม่ฟาดออกไปเสียอย่างนั้น

หยุดเพิ่มอีกครึ่งจังหวะอย่างน่าหงุดหงิด

ฉวยตอนที่คู่ต่อสู้ปล่อยท่าออกไปแล้ว แต่ร่างกายยังทรงตัวไม่อยู่ ฟันหนักครั้งนั้นจึงค่อยฟาดลงมาอย่างแท้จริง

กู้หม่านลองกวัดแกว่งกระบี่กลางอากาศ

วิธีนี้ไม่ได้แข่งกันที่ความเร็วมือ แต่เป็นการขุดหลุมพรางให้อีกฝ่ายล้วน ๆ

แน่นอนว่า การดักจังหวะไม่ใช่ยกกระบี่เล่มโตขึ้นเหนือหัวอย่างทึ่ม ๆ แล้วปักหลักรอให้คนอื่นเข้ามาแทง

จะเก็บท่าเมื่อไร จะปล่อยออกไปตอนไหน ต้องดูว่าอีกฝ่ายขยับอย่างไร

ถ้าควบคุมตัวเองไม่ได้ อยากหยุดแต่เบรกไม่ทัน ถูกกระบี่หนักลากให้ถลาไปข้างหน้าจนหน้าคะมำเสียก่อน แบบนั้นไม่เรียกชิงจังหวะ

เรียกยื่นเนื้อให้เขาถึงที่

พลิกหน้าต่อไป เป็นท่ากระบี่เฉพาะและท่วงเท้าที่ใช้คู่กัน

กู้หม่านปิดหนังสือ จู่ ๆ ในหัวก็ผุดชื่อหยางกั้วกับหลินผิงจือขึ้นมา

คนหนึ่งมีแร้งอยู่ข้างกาย อีกคนไม่มีแร้งอยู่หว่างขา

ตำราที่มีอยู่ในมือนี่สิถึงจะเข้าท่า ได้ทั้งพลังของกระบี่หนักและความร้ายกาจของกระบี่เร็ว แถมแร้งของตัวเองก็ยังอยู่ครบ

กู้หม่านเก็บตำรา แล้วอุ้มกระดูกแขนสีดำสองท่อนของตัวประหลาดออกมา

กระดูกทั้งหนาและยาว แบนกว้าง ขอบยังมีคมกระดูกแหลมคมเรียงอยู่เป็นแถว

ก่อนหน้านี้เขาเคยบ่นว่าดาบแตงโมเบาเกินไป ตอนนี้มีวัสดุที่หนักพอแล้ว วิชากระบี่ก็พร้อม ได้เวลาทำกระบี่หนักที่เหมาะมือให้ตัวเองสักเล่ม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป