【ห้วงชะลอสุดขีด·สะสมแรงรอจังหวะ】
รุกเร็วไล่บี้ต่อเนื่อง จนคู่ต่อสู้เริ่มไล่ตามกระบี่ไปโดยไม่รู้ตัว จังหวะต่อเนื่องครั้งถัดไปก็เปลี่ยนฉับพลัน
กระบี่ก่อนหน้าเพิ่งเก็บกลับ แรงยังค้างอยู่ที่เอว หน้าท้อง และแผ่นหลัง พอเห็นว่ากำลังจะฟันลงมา กลับไม่ฟาดออกไปเสียอย่างนั้น
หยุดเพิ่มอีกครึ่งจังหวะอย่างน่าหงุดหงิด
ฉวยตอนที่คู่ต่อสู้ปล่อยท่าออกไปแล้ว แต่ร่างกายยังทรงตัวไม่อยู่ ฟันหนักครั้งนั้นจึงค่อยฟาดลงมาอย่างแท้จริง
กู้หม่านลองกวัดแกว่งกระบี่กลางอากาศ
วิธีนี้ไม่ได้แข่งกันที่ความเร็วมือ แต่เป็นการขุดหลุมพรางให้อีกฝ่ายล้วน ๆ
แน่นอนว่า การดักจังหวะไม่ใช่ยกกระบี่เล่มโตขึ้นเหนือหัวอย่างทึ่ม ๆ แล้วปักหลักรอให้คนอื่นเข้ามาแทง
จะเก็บท่าเมื่อไร จะปล่อยออกไปตอนไหน ต้องดูว่าอีกฝ่ายขยับอย่างไร
ถ้าควบคุมตัวเองไม่ได้ อยากหยุดแต่เบรกไม่ทัน ถูกกระบี่หนักลากให้ถลาไปข้างหน้าจนหน้าคะมำเสียก่อน แบบนั้นไม่เรียกชิงจังหวะ
เรียกยื่นเนื้อให้เขาถึงที่
พลิกหน้าต่อไป เป็นท่ากระบี่เฉพาะและท่วงเท้าที่ใช้คู่กัน
กู้หม่านปิดหนังสือ จู่ ๆ ในหัวก็ผุดชื่อหยางกั้วกับหลินผิงจือขึ้นมา
คนหนึ่งมีแร้งอยู่ข้างกาย อีกคนไม่มีแร้งอยู่หว่างขา
ตำราที่มีอยู่ในมือนี่สิถึงจะเข้าท่า ได้ทั้งพลังของกระบี่หนักและความร้ายกาจของกระบี่เร็ว แถมแร้งของตัวเองก็ยังอยู่ครบ
กู้หม่านเก็บตำรา แล้วอุ้มกระดูกแขนสีดำสองท่อนของตัวประหลาดออกมา
กระดูกทั้งหนาและยาว แบนกว้าง ขอบยังมีคมกระดูกแหลมคมเรียงอยู่เป็นแถว
ก่อนหน้านี้เขาเคยบ่นว่าดาบแตงโมเบาเกินไป ตอนนี้มีวัสดุที่หนักพอแล้ว วิชากระบี่ก็พร้อม ได้เวลาทำกระบี่หนักที่เหมาะมือให้ตัวเองสักเล่ม
