ถังกรองน้ำแบบหยาบหายไปแล้ว ตรงมุมห้องมีเครื่องกรองน้ำสีขาวสูงครึ่งตัวคนตั้งอยู่
ด้านบนเป็นถังเก็บน้ำ ตรงกลางฝังไส้กรองขนาดใหญ่ไว้ห้าแท่ง ส่วนด้านล่างมีถังเก็บน้ำและก๊อกน้ำ
เครื่องกรองน้ำไม่ต้องเสียบปลั๊ก เพียงเทน้ำลงในถังด้านบน ก็กรองได้ทันที
ด้านหน้าเครื่องแปะตราสินค้าที่คุ้นตาไว้หนึ่งแผ่น:
【ชาวนาสามหมัด】
ด้านข้างยังพิมพ์สโลแกนโฆษณาไว้หนึ่งประโยค:
【เราไม่ผลิตน้ำ เราเป็นเพียงคนขนส่งน้ำศพกับน้ำดำ】
ด้านล่างมีคู่มือฉบับย่อแนบมาด้วย
【กรองได้ทั้งทราย ไข่แมลง กลิ่นไม่พึงประสงค์ และมลพิษจากหมอกเทกระดับเบา ห้ามใส่สิ่งประหลาดทั้งตัว ผลิตภัณฑ์นี้ไม่มีบริการสับศพ】
“มีหลักการใช้ได้เลยแฮะ”
กู้หม่านตักน้ำในแม่น้ำขึ้นมาหนึ่งกระบวย แล้วเทลงในถังด้านบน
สายน้ำไหลผ่านไส้กรองทั้งห้า ก่อนจะไปรวมกันในถังเก็บน้ำด้านล่างอย่างรวดเร็ว น้ำในแม่น้ำที่เดิมออกเหลืองเล็กน้อย กลับใสจนมองเห็นก้นถัง
เขาเปิดก๊อกตักใส่ชาม น้ำเย็นชื่นใจและหวานละมุน ไม่มีรสแปลกปลอมแม้แต่น้อย รสชาติเดียวกับน้ำสะอาดที่ได้จากการเสริมแกร่งครั้งก่อน
พอดื่มน้ำในชามจนหมด เขาก็รู้สึกปลอดโปร่งขึ้นไม่น้อย
กู้หม่านรีบนำกระดาษยันต์ที่วาดเสร็จแล้วแปดแผ่นมาซ้อนกัน
【ต้องการเสริมแกร่งกระดาษยันต์หรือไม่?】
【จำนวนที่เสริมแกร่ง: 8】
【เวลาเสริมแกร่ง: 16 ชั่วโมง】
“เสริมแกร่ง”
กว่ากระดาษยันต์ชุดนี้จะเสร็จ พรุ่งนี้ฟ้าก็คงมืดแล้ว
ยังมีงานกองโตต่อคิวอยู่อีก:
กระดาษยันต์ที่เพิ่งวาดใหม่ ขี้ผึ้งน้ำมันศพสำหรับรักษาชีวิต รวมถึงกำแพงไม้ทั้งสี่ด้าน ล้วนรอการเสริมแกร่งทั้งนั้น
กระแสปีศาจใกล้เข้ามาทุกวัน สิ่งที่เขาขาดแคลนที่สุดตอนนี้ก็คือเวลา หากค่อย ๆ เสริมแกร่งด้วยความเร็วแบบนี้ คงไม่ทันแน่
กู้หม่านจ้องตัวเลขที่ค่อย ๆ ขยับบนหน้าปัด แววตาแข็งกร้าว
“ถ้าอยากลดเวลา ก็ต้องออกไปฆ่าปีศาจเอง!”
ฟ้าเพิ่งสาง
กู้หม่านก็ลุกจากเตียง เริ่มเตรียมอุปกรณ์สำหรับวันนี้
เขาเหน็บมีดแตงโมยี่ห้อหัวเฉียงไว้ด้านหลังเอว ส่วนยันต์ขั้นเริ่มต้นเก้าแผ่นใส่ไว้ในกระเป๋าสองข้าง หากเจออันตรายจะได้หยิบออกมาใช้ทันที