ต่อให้ขุดฐานกำแพงเมืองลึกแค่ไหน ชั้นล่างสุดก็ห้ามใช้หินย่อยก้อนเล็ก ๆ มาขอไปทีเด็ดขาด
กู้หม่านกับอาหนิวคัดแร่ดำก้อนที่ใหญ่ที่สุดและเป็นทรงที่สุดออกมาจากกองหิน ก่อนจะช่วยกันยกลงหลุมทีละก้อน
วางด้านที่กว้างและหนาไว้ด้านล่าง หันด้านที่เรียบออกด้านนอก ส่วนปุ่มนูนกับรอยแหว่งทั้งหมดหันเข้าด้านใน เว้นที่ไว้ยัดเศษหิน
แร่ดำก้อนใหญ่สองแถวทอดเรียงไปตามเชือกป่าน
ช่องว่างตรงกลางอัดด้วยเศษแร่ดำ แล้วโรยผงหินทับอีกชั้น จากนั้นจึงเทน้ำเลี้ยงสีแดงผสมซีเมนต์ลงไปทีละถัง ของเหลวซึมลึกเข้าไปตามร่องอย่างรวดเร็ว
อาหนิวแบกเสาไม้กระโดดลงไป ใช้ปลายที่เหลาเรียบแล้วกระทุ้งซ้ำ ๆ เศษแร่ดำที่กระจัดกระจายถูกอัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
ส่วนกู้หม่านคอยดูแลอยู่ด้านนอก ปรับตำแหน่งแร่ดำไม่หยุด ก้อนไหนสูงไปก็ทุบให้ต่ำลง ก้อนไหนเอียงก็ใช้ชะแลงงัดให้ตรง เพื่อให้ชั้นล่างสุดไม่เอียงไปด้านใดด้านหนึ่ง
พอใกล้ค่ำ ก้นหลุมยาวที่พาดขวางปากหุบเขาก็ปูแร่ดำหนาเต็มพื้น สูงพ้นหลังเท้าขึ้นมาแล้ว
ด้านนอกเป็นแร่ดำก้อนใหญ่สองแถวที่เรียงต่อกันอย่างสมบูรณ์ ส่วนด้านในอัดแน่นด้วยเศษหิน ผงหิน และน้ำเลี้ยงสีแดง ก้อนหินที่เคยร่วนซุยบัดนี้ประสานเป็นเนื้อเดียวกันแน่นหนา
กู้หม่านเหยียบลงบนฐานแล้วกระทืบแรง ๆ สองครั้ง มันไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
“ฐานแน่นหนาใช้ได้เลย”
เขาก้มมองนาฬิกาข้อมือ
【เวลาที่เหลือ: 18 ชั่วโมง】
พรุ่งนี้ระบบจ่ายน้ำด้วยปั๊มน้ำค้อนน้ำก็จะเสริมความแข็งแกร่งเสร็จ
ทั้งสองเก็บเครื่องมืออย่างคล่องแคล่ว ปิดผนึกน้ำเลี้ยงสีแดงที่ใช้ไม่หมดให้เรียบร้อย ก่อนแยกย้ายกันกลับ
วันถัดมา
จู่ ๆ ข้อมือก็สั่นเบา ๆ ขึ้นมา
【เสริมความแข็งแกร่งเสร็จสิ้น】
ดวงตากู้หม่านเป็นประกาย เขารีบขนพลั่วเหล็กหนึ่งเล่ม คานบ้านสองท่อน และแผ่นไม้ผุ ๆ กองหนึ่งขึ้นรถลาก
เขายังเพิ่มน้ำเลี้ยงสีแดงผสมซีเมนต์หนึ่งถังกับประตูไม้เก่าอีกหนึ่งบาน แล้วเข็นรถออกไปคนเดียว