พอได้ยินว่าพี่สามจะแนะนำเนื้อคู่ให้ เจียงเยี่ยนเยี่ยนก็ตาเป็นประกายวาววับ สว่างจ้ากว่าเปลวไฟในเตาฟืนเสียอีก นางจับแขนเจียงเฉิงหนานเขย่าอย่างตื่นเต้น
"จริงเหรอ พี่สามจะแนะนำเนื้อคู่ให้ข้าจริง ๆ เหรอ"
ผ่านปีใหม่มานางก็ยี่สิบแล้ว
สาว ๆ รุ่นเดียวกันในหมู่บ้าน บางคนหมั้นหมาย บางคนก็เป็นแม่คนแล้ว พวกนางชอบมาอวดเบ่งต่อหน้านาง หน้าตาน่ารังเกียจนัก มีคนหนึ่งที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากัน แอบนินทาลับหลังว่านางเสียชื่อเสียงจนไม่มีใครแต่งงานด้วย
ข้าจะต้องหาคู่ที่ดีพรั่งพร้อมทุกด้านมาสยบหน้าพวกนางให้จงได้
"พี่สาม พี่ดีกับข้าที่สุดเลย!"
เจียงเยี่ยนเยี่ยนเริ่มวาดฝันถึงงานแต่งอันยิ่งใหญ่อลังการเสียแล้ว มีความสุขจนน้ำมูกแทบพุ่ง
เจียงเฉิงหนานยันตัวขึ้นนั่งตรงจากเก้าอี้ผ้าใบ จ้องมองเจียงเยี่ยนเยี่ยนอย่างละเอียดตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะลูบคางพูดว่า "หน้าตาถือว่าสะสวย ถึงวันนัดพบหมั้นก็แต่งตัวให้ดีขึ้นอีกหน่อย คงไม่มีปัญหา"
"เพื่อนร่วมงานของข้าเป็นคนซื่อ ๆ เขาแค่อยากหาคนที่เรียบง่ายใช้ชีวิตด้วยกัน สืบสกุลต่อไป"
"อีกไม่กี่วันจะนัดให้พวกเจ้าได้พบหน้ากัน"
เจียงเยี่ยนเยี่ยนรอไม่ไหวแล้ว กระชากแขนเสื้อเจียงเฉิงหนานออดอ้อน
"พี่สามที่น่ารัก นัดพรุ่งนี้เลยเถอะ ข้าเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของพี่นะ เรื่องของข้าพี่ต้องใส่ใจหน่อย นัดให้เราพบกันพรุ่งนี้เลย ได้ไหม"
เห็นนางใจร้อนอยากแต่งงานปานนี้ เจียงเฉิงหนานจึงหยิกจมูกนางอย่างระอาใจ
"เจ้านี่หนอ ช่างจริงดังคำว่า ลูกสาวโตแล้วห้ามไม่อยู่"