"เซียวเอ้อร์ ไปที่กระโจมข้า เอาสิ่งนั้นมา"
"ขอรับ!" เซียวเอ้อร์ขยับตัวรวดเร็ว เพียงครู่เดียวก็กลับมา
ถวนถวนมุดลงจากอ้อมอกบิดา ใช้มือน้อยๆ จับแขนเซียวเอ้อร์ไว้ เพ่งมองอย่างถี่ถ้วน
เมื่อมองผ่านๆ ดูเป็นเพียงกล่องไม้รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า
เปิดฝากล่อง ข้างในมีเครื่องกลที่รูปทรงประณีต ทำจากโลหะและไม้เนื้อแข็งทั้งชิ้น
"นี่คือสิ่งใด?" คนไม่กี่คนเดินเข้ามา ถามด้วยความสงสัย
"เกาทัณฑ์กลยิงต่อเนื่อง" เซียวหยวนเหิงตอบสั้นๆ ได้ใจความ
โจวจิ่งอันหัวเราะเยาะ "เกาทัณฑ์? ข้านึกว่าเป็นของใหม่ที่วิเศษกว่า!"
"เกาทัณฑ์แบบมาตรฐานของกรมโยธาธิการในตอนนี้ก็เพียงยิงได้สิบนัด บรรจุเกาทัณฑ์ยุ่งยาก อัตรายิงเชื่องช้า จะเทียบกับอำนาจทำลายของธนูสามศรของข้าได้อย่างไร?"
เซียวหยวนเหิงมิได้สนใจคำเยาะเย้ย เพียงขมวดคิ้วมองเกาทัณฑ์กลในกล่อง
มันคือตัวอย่างที่ทำขึ้นตามแบบพิมพ์ที่โฝวจิวมอบให้
ถวนถวนยื่นมือน้อยๆ ออกมา ควานหาไปทั่วในกล่อง เอียงศีรษะน้อยๆ ขบคิดใคร่ครวญ
ทันใดนั้น นางดวงตาเป็นประกาย มองซ้ายมองขวา แล้วเก็บก้อนหินขนาดเล็กมีเหลี่ยมขึ้นมาจากพื้นดิน
นางเอาก้อนหินวางไปที่เดือยล็อกอันหนึ่งในกลไกเกาทัณฑ์ซึ่งไม่สะดุดตา กดเข้าไปเบาๆ ก้อนหินก็เกิดเสียงดังติ๊ก แล้วล็อกเข้ากับสลักด้านล่างแน่น
นางสะบัดมือน้อยๆ แล้วดึงชายเสื้อบิดา "ได้แล้ว! แบบนี้มันก็จะว่านอนสอนง่ายแล้วเจ้าค่ะ! ท่านพ่อเจ้าคะ ลองดูไหม?"
เซียวหยวนเหิงหยิบเกาทัณฑ์ต่อเนื่องขึ้นมา เพ่งมองไปยังจุดที่ถวนถวนแก้ไขเมื่อครู่ด้วยความละเอียด ขบคิดชั่วอึดใจ จากนั้นดวงตาก็เปล่งประกาย "ถวนถวนช่างเก่งกาจนัก! ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!"