ถวนถวนขึ้นรถม้าพลางเอ่ยถามว่า “ท่านพี่สาม ท่านไปไหนมา เหตุใดมิได้อยู่กับข้า”
เซียวหนิงสวินตอบว่า “ก็อยู่กั๋วจื่อเจียนน่ะสิ ตามระดับการเรียน แบ่งเป็นชั้นซ่างเซ่อ ชั้นเน่ยเซ่อ และชั้นไว่เซ่อ”
“ข้าอยู่ชั้นซ่างเซ่อ เจ้าไปชั้นไว่เซ่อ”
“โอ้! เข้าใจแล้ว!” จากนั้น ถวนถวนก็ร่ำเล่าเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นให้เซียวหนิงสวินฟังอย่างออกรส เซียวหนิงสวินฟังแล้วตะลึงงัน สวรรค์!
น้องเล็กถึงกับนั่งบนแท่นบรรยายของอาจารย์ผู้สอน! ยังพาเหล่าศิษย์แก้แหวนเก้าห่วง ปาลูกดอกอีก! ท่านอาจารย์จั่วกลับไม่ห้ามปรามหรือ?
ถวนถวนกลับตื่นเต้นยิ่งนัก “ท่านพี่สาม กั๋วจื่อเจียนน่าสนุกจริงๆ พรุ่งนี้พวกเราไปกันอีกเถิด!”
เซียวหนิงสวิน “อืม… ได้”
ยามอาหารค่ำ ถวนถวนก็พร่ำพรรณนาอีกครั้งไม่หยุดปาก คนในครอบครัวฟังแล้วอดมิได้ที่จะส่ายหน้ายิ้มๆ เด็กคนนี้! ทำให้กั๋วจื่อเจียนปั่นป่วนเสียจริง
เซียวหยวนเหิงกวาดตามองบุตรชายคนโต “หย่วนเอ๋อ เจ้าออกเดินทางครั้งนี้ จัดการธุระของห้างการค้าเรียบร้อยดีหรือไม่”
เซียวหนิงหย่วนตอบ “จัดการเรียบร้อยแล้วขอรับ ท่านพ่อ มีท่านอาใหญ่คอยดูแลอยู่ที่นั่น คงไม่เกิดปัญหาอันใด เชิญท่านพ่อวางพระทัย”
“ท่านพี่ใหญ่ ท่านอาใหญ่เป็นใครหรือ” ถวนถวนถาม
“ท่านอาใหญ่หรือ เป็นผู้อาวุโสสาขาหนึ่งของอ๋องฝู เป็นคนเที่ยงธรรม ซื่อตรง เวลาข้ามิได้อยู่ห้างการค้าก็เป็นเขาดูแลอยู่ รอเขากลับมา ถวนถวนก็จะได้พบ”
“โอ้ เดิมทีแล้วนอกจากท่านอาใหญ่ขององค์จักรพรรดิ ข้ายังมีท่านอาใหญ่อีกคน!”
“ถูกต้อง! มา กินนี่หน่อย” เซียวหนิงหย่วนคีบซี่โครงหมูชิ้นหนึ่งวางลงในชามของถวนถวน
เซียวหยวนเหิงว่า “เมื่อห้างการค้าไม่มีปัญหา มือของเจ้าก็หายดีแล้ว พรุ่งนี้จงไปกั๋วจื่อเจียนกับน้องสามและถวนถวนด้วยเถิด เจ้าเองก็เคยเป็นศิษย์ที่นั่น ควรกลับไปร่ำเรียนต่อได้แล้ว”