“ระวัง!”
เซียวเจ๋อตะโกนลั่น มือทั้งสองข้างถูกจำกัดด้วยภาระ ไม่อาจชักกระบี่ออกมา ชั่วขณะคับขันยิ่ง เขาทำได้เพียงหันกายวูบหนึ่ง ใช้หัวไหล่กระแทกแสงทมิฬนั้น พยายามปัดให้เฉออกไป
แสงทมิฬนั้นคือกระสุนกระดูกสามคม ถูกเซียวเจ๋อกระแทกเข้าอย่างจัง ทิศทางจึงคลาดไปเล็กน้อย แต่มันยังคงพุ่งเข้าใส่ถวนถวนพร้อมเสียงหวีดแหลม!
“คุณหนูหมอบลง!”
แทบจะพร้อมกับที่เซียวเจ๋อเอ่ยปาก เสียงตวาดของเซียวเอ้อร์ก็ดังขึ้น
ถวนถวนตอบสนองว่องไว ร่างเล็กทรุดหมอบลงโดยไม่ลังเล กดตัวแนบกับพื้นสะพานแก้วที่เย็นเยียบ
“ฟุ่บ——!”
เซียวเอ้อร์ไม่ทันวางหญ้าเทวะในมือลง เขาจึงยกกอหญ้าวิเศษล้ำค่าที่ทั้งหุ้มดินและรากนั้นขึ้นมาเป็นดั่งโล่ ผลักไปข้างหน้าอย่างแรง!
กระสุนกระดูกฝังลึกเข้าไปในกอหญ้า แรงกระทบรุนแรงจนแขนเขาชาไปหมด
โจมตีครั้งแรกไม่สำเร็จ ผู้ที่ซ่อนอยู่ในเงามืดไม่ยอมล้มเลิก
แสงทมิฬระลอกสองตามมาติด ๆ ครานี้เป็นกระสุนสองดอกยิงต่อเนื่อง ดอกหนึ่งบ่าดอกหนึ่งต่ำ ปิดมุมหลบเลี่ยงทั้งหมดของเซียวเอ้อร์ เห็นได้ชัดว่าต้องการกำจัดองครักษ์ที่ยากรับมือที่สุดผู้นี้ก่อน
“หาเรื่องตาย!”
เซียวเจ๋อวางหญ้าเทวะในมือลงแล้ว มือที่ว่างจึงล้วงหยิบมีดสั้นที่ซ่อนในสนับเท้าออกมา ขว้างตามทางที่อาวุธลับพุ่งมาอย่างแรง!
มีดสั้นกลายเป็นเส้นสายเงิน ความเร็วสูงยิ่งกว่าอาวุธลับถึงสามส่วน! ปะทะกับลูกดอกแรกจนกระเด็นออกไป แล้วพุ่งไปยังเงาดำฝั่งตรงข้ามด้วยพลังที่ไม่ลดลง
“อึก!”
ในเงามืดมีเสียงครางด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น